Tag: Denis Villeneuve
Dune: Part Two
De roman Dune van Frank Herbert werd voor het eerst gepubliceerd als twee afzonderlijke delen: Dune World (1963-1964) en Prophet of Dune (1965). Hij schreef nog vijf vervolgdelen tot aan zijn dood in 1986 en de serie is daarna door anderen voortgezet op basis van zijn aantekeningen. Al vroeg kwam het tot pogingen de boeken te verfilmen, maar heel succesvol waren die niet. Alejandro Jodorowsky had grote plannen maar slaagde […]
Lees meer
Dune
Met een cynische blik zou je kunnen zeggen dat Denis Villeneuve films maakt die imponeren maar niet emotioneren. Niet dat hij dat laatste niet kan. Zijn doorbraakfilm Incendies en het vervolg Prisoners waren hard rakende drama’s waarin de emoties volop aanwezig waren. Maar sinds Enemy begeeft hij zich op SF terrein en dat is een genre dat zich er slecht voor leent. Maar hij weet die beperking om te zetten […]
Lees meer
Blade Runner 2049
Fenomenaal. Ik moet bekennen dat ik wat sceptisch was, ondanks mijn waardering voor regisseur Denis Villeneuve. Hij moest opboksen tegen een film met een mythische status waarbij alle bewonderaars met argusogen de vorderingen van zijn sequel zouden volgen. Zelfs toen ik de juichende recensies las had ik nog twijfels. Zou het niet slechts een prachtig vormgegeven film zijn zonder inhoud? Nee dus. Blade Runner 2049 slaagt erin het origineel op talloze […]
Lees meer
Arrival
Fijne SF-film die nou eens niet met het ‘ze hebben snode plannen’-scenario speelt, maar zich richt op het proberen elkaar te begrijpen. Letterlijk, de film gaat vooral over communicatie en het vertalen van elkaars bedoelingen. Duidelijk meer Close Encounters of The Day The Earth Stood Still dan Invaders from Mars of Alien. Dat zou saai kunnen worden, maar regisseur Denis Villeneuve weet voldoende suspense te houden. Oa door een inventieve vorm te […]
Lees meer
Sicario
Het is vreemd om te zeggen over een film waarin zoveel keihard geweld voor komt en waarin dood en verderf altijd aanwezig zijn, maar er hangt een soort mystieke sfeer in Sicario. Zen bijna. Dat komt omdat er nauwelijks gehandeld wordt. Zeker niet door FBI-agente Kate Macer (Emily Blunt). Zij is vooral waarnemer in de jacht op een grote Mexicaanse drugsbaas. In die jacht zit nog wel wat actie maar […]
Lees meer
IFFR 2016, de lijst
Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik heb me 10 dagen lang prima gevoeld en dat was de laatste jaren wel eens […]
Lees meer
Enemy
Ik zat voortdurend op het puntje van mijn stoel bij deze dubbelgangerthriller van multitalent Denis Villeneuve, maar uiteindelijk blijf ik toch met een onaf gevoel zitten. Maar die onduidelijkheid over wat er nu echt aan de hand is heeft ook wel wat. Villeneuve suggereert van alles maar geeft geen, of ontwijkende, antwoorden. De prachtige onheilspellende muziek werkt daar flink aan bij. Enemy is een loss bewerking van Jose Saramago’s O […]
Lees meer
Prisoners
Zware kost dit maar als je je daar overheen zet krijg je een ijzersterk drama dat je van begin tot eind aan je stoel gekluisterd houdt. De gevangenen uit de titel zijn twee zesjarige meisjes die op klaarlichte dag ineens verdwijnen. Vlak daarvoor is een camper gezien die vreemd was in de buurt. De eigenaar daarvan (de zwakzinnige Alex Jones, prachtig vertolkt door Paul Dano) wordt al snel opgepakt maar er […]
Lees meerIFFR 2011: terugblik
Het was rustig hier de afgelopen 10 dagen. Ik was heel actief met film bezig maar heb mijn ervaringen verwerkt in tweets en in 8W stukken. Daarom zet ik alle langere en de tweetreviews hier nog eens bij elkaar. Attenberg – Bright Future Athina Rachel Tsangari • Griekenland, 2010 De naakte aap is een boek van Desmond Morris, dat ook door Sir David Attenborough graag gelezen zal zijn. Morris beschrijft hoe de […]
Lees meer