Filmdagboek
Pagina 1/42
Weapons
Een van de mooie dingen van een nieuwe generatie filmkijkers en filmrecensenten is dat die met frisse ogen kijken en iets nieuws zien waar boomers als ik alleen maar herhaling ontwaren. Goed voorbeeld is Barbarian, de horrorfilm van Zach Cregger die in 2022 een groot succes was in de bioscopen. Het element dat mede het succes moest verklaren was Creggers keus om de film halverwege opnieuw te laten beginnen, met een ander personage dat uiteindelijk […]
Lees meer
Pluribus
Toen ik hoorde dat Vince Gilligan, bedenker van Breaking Bad en spin-off Better Call Saul, met iets nieuws kwam, was ik direct geintrigeerd. En toen ik hoorde dat Rhea Seehorn de hoofdrol speelde, nog meer. Die verwachtingen worden ingelost. En hoe. Carol Sturka is een van de weinige aardbewoners die niet besmet raakt bij een virusinfectie die miljarden mensen ineens gelukkig en tevreden maakt. Daarbij worden hun geesten letterlijk verenigd: ieders gedachten, kennis en herinneringen […]
Lees meer
No Other Choice
Van de 2e IFFR-film wist ik niet dat die gebaseerd is op een boek: The Ax van Donald Westlake. Die horror-satire-thriller zou ik nu wel willen lezen. No Other Choice is een project waaraan regisseur Park Chan-wook vele jaren heeft gewerkt en waarvan hij grote verwachtingen had. Met titels als Sympathy for Mr. Vengeance, Old-boy, Thirst en The Handmaiden op zijn naam is hij een van de groten van de Zuid-Koreaanse cinema. Maar dat wil […]
Lees meer
The Secret Agent
Een minimaal IFFR weer dit jaar, 2 films op 1 dag. Ik ben niet echt op de avontuurlijke tour gegaan en heb er 2 uitgekozen waarvan de reputatie ze al was vooruitgesneld. Wel echte foreign films, Brazilie en Zuid-Korea ditmaal. Het Braziliaanse The Secret Agent vertelt een verhaal dat zich afspeelt in de jaren 70 in een land dat zucht onder corruptie en een alles beheersende dictatuur. Met de thema’s van paranoia en de strijd […]
Lees meer
One Battle After Another
One Battle After Another was al in 2024 klaar, maanden voor de overwinning van Trump. Toch is het moeilijk om hier geen waarschuwing in te zien voor het fascistische en rechts-extremistische regime dat hij vanaf januari 2025 los liet op de VS. Daarmee sluit Paul Thomas Anderson aan bij Civil War, die ook klaar was voordat de oranje dictator de troon besteeg. De regisseur was er overigens al lang mee bezig, een film die losjes […]
Lees meer
Jacob’s Ladder
De marketingafdeling van distributeur Carolco zal destijds gewanhoopt hebben. Hoe moeten we dit verkopen? Is het een thriller, is het een oorlogsfilm, is het drama, is het horror? Jacob’s Ladder was dan ook een box-office flop maar het is wel de beste film uit het oeuvre van Adrian Lyne. Scenarist Bruce Joel Rubin won een Oscar voor Ghost, maar het scenario voor Jacob’s Ladder zit een stuk inventiever in elkaar. Jacob Singer (de geweldige Tim […]
Lees meer
Carnal Knowledge
Jack Nicholson was 33 toen hij Carnal Knowledge maakte. Dat maakt zijn rol als student in het eerste stuk nogal ongeloofwaardig. Zeker omdat je bij Jack direct weet dat hij wèl een idee heeft hoe je een meisje moet versieren of hoe je op 1st, 2nd en 3rd base moet komen. Art Garfunkel is daartegenover goed gecast als zijn beste vriend die dat allemaal niet weet. De film begint in het donker, met Jonathan (Nicholson) […]
Lees meer
Infinity Pool
Eigenlijk wil ik Donald Trump helemaal niet op deze website hebben maar soms is de vergelijking zo voor de hand liggend dat ik er niet omheen kan. Tijdens de campagne voor zijn eerste presidentschap heeft hij gezegd: I could stand in the middle of 5th Avenue and shoot somebody and I wouldn’t lose voters. Infinity Pool zet deze uitspraak in een interessant perspectief met welgestelden die inderdaad overal mee weg kunnen komen. Of toch niet? […]
Lees meer
28 Years Later
Met films als Resident Evil, Shaun of the Dead en de 2004 remake van Dawn of the Dead, vormde 28 Days Later de start van een zombierevival in de periode 2002-2004. Regisseur Danny Boyle en scenarist Alex Garland namen hem op in het Verenigd Koninkrijk ten tijde van de aanslagen van 9/11. Hij toont zo in filmvorm hoe een beschaving ineenstort, hoe snel we kunnen veranderen in mensen die verblind zijn door woede, en hoe […]
Lees meer
La Double Vie de Véronique
Sinds 2009 schrijf ik op deze website over de films en series die ik kijk. In die periode heb ik geen enkele film van Krzysztof Kieślowski gezien. Schandalig. Kieślowski was echt een belangrijke filmmaker voor me in de jaren 90 toen ik in filmhuizen en op festivals films als Amator, No End, Blind Chance, de Dekalog-serie en de Trois Couleurs trilogie zag, en deze natuurlijk. Maar op een of andere manier is hij helemaal weggegleden […]
Lees meer
Cadillac Records
Ik zag deze film in Musicon, het Haagse poppodium dat een serie filmavonden organiseerde met films waarin muziekstromingen centraal staan. 8 Mile (hiphop), Walk The Line (country), Heavy Trip (metal) en Whiplash (jazz) waren de anderen. Cadillac Records gaat over de opkomst en hoogtijdagen van het legendarische soul-, r&b- en blueslabel Chess Records. Chess bracht muziek uit van o.a. Bo Diddley, Willie Dixon, John Lee Hooker, Chuck Berry, Howlin’ Wolf, Muddy Waters en Buddy Guy. […]
Lees meer
Frankenstein
Deze verfilming van de wereldberoemde gothic novel van Mary Shelley is het project waar Guillermo Del Toro zijn hele filmcarriere naar toe heeft gewerkt. Alle elementen die hem fascineren zitten erin en dat wist hij 30 jaar geleden al. De regisseur kan het boek dan ook vrij natuurgetrouw volgen, al zitten er wat veranderingen in ten opzichte van de originele tekst. De belangrijkste is de manier waarop het wezen is ontstaan, als een samenstelling van […]
Lees meer
Mission: Impossible – The Final Reckoning
Natuurlijk moet de laatste eindigen met een knal maar Armageddon gaat wel erg ver. De dreiging wordt te realistisch, waar de MI-serie juist uitblinkt in vaagheid met heel veel cliffhangers en een schurk die gestopt moet worden ook al is niet exact duidelijk wat die van plan is. Tegelijkertijd zijn veel actiescenes zo absurd dat het lastig is om echt mee te leven met de avonturen van Ethan Hunt. In Dead Reckoning Part One zagen […]
Lees meer
The Philadelphia Story
Ik schreef ooit een column over sterke vrouwen in films. Dan gaat het vooral over actiefilms, maar als je die blik wat verruimt dan kom je al snel uit bij Katherine Hepburn. De actrice was stoer lang voordat dit woord in Hollywood aan vrouwen werd gekoppeld. Hepburn hechtte enorm aan haar priveleven en wilde niks te maken hebben met de Hollywood-publiciteitsmachine waar veel collega’s juist van afhankelijk waren. Ze weigerde zich te conformeren aan de […]
Lees meer
A House of Dynamite
Stanley Kubrick had al vroeg door dat de Koude Oorlog, het principe van wederzijdse afschrikking door enorme voorraden kernkoppen en de (menselijke) fouten die in dit proces zouden kunnen ontstaan, zo absurd was allemaal dat een satire de beste manier was om het te verfilmen. Het scenario is niettemin reëel, hoe klein de kans ook is. In hetzelfde jaar als Dr. Strangelove koos Fail-Safe daarom voor een serieuze toon. In The Day After werd de […]
Lees meer
The Order
Nu Nederland steeds rechtser wordt, leek het me wel een goed idee om eens te kijken waartoe dit allemaal kan leiden. Het is een beetje zoals met The Day After, die ik keek toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, en met Civil War die ik keek als voorbereiding op de Amerikaanse verkiezingen. In beide gevallen doken er allerlei doemscenario’s op in mijn hoofd. The Order gaat niet over gewone rechtse mensen maar over white supremacists, […]
Lees meer
The Last of the Mohicans
Riveting, rousing, spellbinding, spectacular, sweeping, awe inspiring, gruesome, romantic, relentless. Het geldt allemaal voor deze klassieker van Michael Mann. Mann stond bekend als scenarist en regisseur van politieseries en films maar hij laat hier zien dat hij ook prima overweg kan met deze combinatie van western, actiefilm en historisch drama. Ik had The Last of the Mohicans al meerdere malen gezien maar de laatste keer was alweer lang geleden. Veel details was ik dan ook […]
Lees meer
Dune: Part Two
De roman Dune van Frank Herbert werd voor het eerst gepubliceerd als twee afzonderlijke delen: Dune World (1963-1964) en Prophet of Dune (1965). Hij schreef nog vijf vervolgdelen tot aan zijn dood in 1986 en de serie is daarna door anderen voortgezet op basis van zijn aantekeningen. Al vroeg kwam het tot pogingen de boeken te verfilmen, maar heel succesvol waren die niet. Alejandro Jodorowsky had grote plannen maar slaagde er niet in om een […]
Lees meer
BlackBerry
Waterloo (Ontario) is het stadje waar Research In Motion (RIM) in 1984 werd opgericht. Het is maar goed dat oprichter Mike Lazaridis en zijn beste vriend en medeoprichter Douglas Fregin er geen veeg teken in zagen. Ze hebben er al jaren gerommel in de marge opzitten als ze in 1996 een prototype van hun mobiele apparaat ‘PocketLink’ aan zakenman Jim Balsillie gaan presenteren. Hun pitch mislukt, maar de agressieve Balsillie besluit toch in RIM te […]
Lees meer
Foxes
Jeanie, Annie, Madge en Deirdre zijn vier meiden die bijna klaar zijn met de middelbare school, maar doen alsof ze al jaren volwassen zijn. Typisch gedrag voor deze leeftijd. Jeanie heeft een moeizame relatie met haar moeder, die voortdurend nieuwe vriendjes mee naar huis neemt en weer studeert sinds haar scheiding van Jeanie’s vader. Ze is een soort moeder voor de andere meiden, verantwoordelijk en veel te wijs voor haar leeftijd. Madge is jong en […]
Lees meer
Local Hero
Ik kende deze film eigenlijk alleen door de beroemde themesong die Mark Knopfler ervoor schreef en die op Alchemy staat, het live album van Dire Straits. In Local hero speelt Burt Lancaster (The Killers, The Train, The Swimmer) de excentrieke Texaanse miljardair Felix Happer, die liever naar de sterren staart dan zich zorgen te maken over zijn enorme oliemaatschappij Knox. Happer stuurt de sales rep Mac MacIntyre (Peter Riegert) naar het kleine Schotse vissersdorpje Ferness […]
Lees meer
The Taking of Pelham One Two Three
Ik heb ook de remake gezien maar het origineel heeft toch sterk de voorkeur. Op klaarlichte dag wordt een metrostel overgenomen door een groep mannen met bijnamen en in slechte vermommingen, geleid door de stoicijnse Mr. Blue (Robert Shaw). Quentin Tarantino leende de kleuren voor zijn eigen dievenbende in Reservoir Dogs (1992). Het is aan de evenzo stoicijnse Lt. Zachary Garber (Walter Matthau) van de New York City Transit Police om hem en zijn kornuiten […]
Lees meer
The Last Seduction
Zo worden ze niet meer gemaakt. Een clichézin van jewelste maar in dit geval zeker waar. The Last Seduction is met het twee jaar eerder verschenen Basic Instinct een van de laatste en ook een van de beste in het genre van de erotische thriller. Films met een sterke sexy vrouw in de hoofdrol die mannen om haar vinger windt en wegkomt met verduistering, afpersing of zelfs moord. Al wordt die moord dan gepleegd door […]
Lees meer
Nosferatu
Dracula, het personage dat Bram Stoker in 1897 bedacht, komt meer dan 700 keer terug in evenzoveel adaptaties. Het is het meest gebruikte literaire personage in de wereldgeschiedenis. Wellicht is dat de reden dat Robert Eggers daar niet voor koos maar voor een bewerking van Nosferatu, eine Symphonie des Grauens. De film uit 1922 van Friedrich Wilhelm Murnau die op zijn beurt een ongeautoriseerde versie van Stokers roman was. Maar hij doet dat denk ik […]
Lees meer