Filmdagboek
Pagina 1/42
The Running Man
Het zou eigenlijk best logisch zijn geweest als Paul Verhoeven de originele versie van The Running Man had gemaakt. Het thema van een door geweld en tv geobsedeerde dystopische samenleving past hem als een handschoen. Maar hij was al bezig met Robocop. Dat is een betere film dan de versie die Paul Michael Glaser met Arnold Schwarzenegger maakte en ook deze remake had wel wat meer Verhoeven kunnen gebruiken. The Running Man is gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King, een geweldig uitgangspunt voor een over-the-top actiefilm die zich afspeelt in een dystopische wereld waarin de gewone man weinig …
Lees meer
The Lowdown
In deze heerlijke mix van een Raymond Chandler detective en The Big Lebowski zoekt Lee Raybon (Ethan Hawke) naar de waarheid achter de dood van Dale Washberg. Lee noemt zichzelf een ’truthstorian’, een geschiedschrijver die graaft in de actualiteit. En bij dat graven valt hij van het ene rabbit hole in het andere. Waar Chandler en de Coen-broers hun verhalen situeren in LA speelt The Lowdown zich af in het zonnige Tulsa, Oklahoma. Maar Tulsa blijkt net zo seedy en dirty te zijn als de city of angels. Raybon is als ’the dude’, maar dan zonder badjas en met meer …
Lees meer
Y tu mamá también
25 jaar geleden maakte Alfonso Cuaron een film die met terugwerkende kracht toch wel uniek is te noemen. Het is het verhaal van twee knappe jongens uit Mexico-Stad, Tenoch (Diego Luna) en Julio (Gael García Bernal). Jong, onnozel en vol energie gaan ze op roadtrip naar een afgelegen strand met een mooie maar getroebleerde vrouw die een jaar of tien ouder is: Luisa (Maribel Verdú). Dat dit een energieke en seksueel geladen film wordt, is al in de openingsscenes duidelijk. De camera gluurt de slaapkamer binnen van Tenoch, die met zijn vriendin Ana aan het vrijen is. Naakt, hartstochtelijk en …
Lees meer
Mountains of the Moon
Het is 1854. Samen met een paar vrienden uit het leger staat Richard Burton (Patrick Bergin) op het punt een bescheiden expeditie te ondernemen, gesteund door de Royal Geographic Society. De knappe jonge Engelsman John Hanning Speke (Iain Glen) arriveert met kisten vol geweren en munitie om zich als vrijwilliger aan te melden voor het avontuur. De kleine groep heeft de kust nog niet eens verlaten of wordt al aangevallen door vijandige Somaliërs. Burton en Speke overleven het, maar het is kantje boord. Terug in Engeland staat de Society te popelen om een tweede expeditie op …
Lees meer
Together
Wanneer Millie (Alison Brie) een baan als lerares in een achteraf gebied aanneemt, organiseren zij en haar vaste partner Tim (Dave Franco) een afscheidsfeestje om de stad vaarwel te zeggen. Als Millie dat moment kiest om een huwelijksaanzoek te doen in het bijzijn van hun vrienden, zorgt Tims lange stilte ervoor dat iedereen zich ongemakkelijk voelt. Na de verhuizing wordt het er niet beter op. Tim kan niet autorijden, waardoor hij zich opgesloten voelt, en Millie begint zich af te vragen of ze wel echt ‘samen’ zouden moeten zijn. Als ze tijdens een hike in een gat in de grond …
Lees meer
Voor de meisjes
In al zijn klinische en analytische directheid is dit een drama waar Shakespeare trots op zou zijn geweest. De schoonheid van de bergen versus een gruwelijke keuze van twee echtparen die vrienden zijn tegen wil en dank. Voor de meisjes is een geweldige comeback van Mike van Diem, een regisseur met een uiterst grillige filmcarriere die laat zien dat dit niet aan de beheersing van zijn vak ligt. De film is gebaseerd op het in 2019 verschenen boek We doen wat we kunnen, van Lykele Muus. Het verhaal speelt zich nu echter niet af in Zeeland maar in de Oostenrijkse …
Lees meer
Marty Supreme
Josh Safdie doet het alleen. Broer Benny ging aan de slag met The Smashing Machine en Josh maakte Marty Supreme. Ik heb TSM niet gezien maar Marty voelt volledig als een broers Safdie productie. De film heeft dezelfde waanzinige energie als Good Time en Uncut Gems. En ook het hoofpersonage is net zo’n anti-held als die in de vorige films, een man die nooit rust heeft maar daar zelf grotendeels verantwoordelijk voor is. Als Marty Mauser (Timothée Chalamet, in een performance die Oscar schreeuwt) niet zo’n duidelijk talent en passie voor tafeltennis had, zou hij misschien een prima …
Lees meer
Weapons
Een van de mooie dingen van een nieuwe generatie filmkijkers en filmrecensenten is dat die met frisse ogen kijken en iets nieuws zien waar boomers als ik alleen maar herhaling ontwaren. Goed voorbeeld is Barbarian, de horrorfilm van Zach Cregger die in 2022 een groot succes was in de bioscopen. Het element dat mede het succes moest verklaren was Creggers keus om de film halverwege opnieuw te laten beginnen, met een ander personage dat uiteindelijk op hetzelfde punt belandt als de protagonist. Dat werkte inderdaad wel, maar nieuw was het zeker niet. In de filmgeschiedenis wemelt het van gefragmenteerde …
Lees meer
Pluribus
Toen ik hoorde dat Vince Gilligan, bedenker van Breaking Bad en spin-off Better Call Saul, met iets nieuws kwam, was ik direct geintrigeerd. En toen ik hoorde dat Rhea Seehorn de hoofdrol speelde, nog meer. Die verwachtingen worden ingelost. En hoe. Carol Sturka is een van de weinige aardbewoners die niet besmet raakt bij een virusinfectie die miljarden mensen ineens gelukkig en tevreden maakt. Daarbij worden hun geesten letterlijk verenigd: ieders gedachten, kennis en herinneringen zijn voor iedereen beschikbaar. Het individu houdt op te bestaan, er is alleen nog maar wij. Nooit meer oorlog, alleen maar vrede en …
Lees meer
No Other Choice
Van de 2e IFFR-film wist ik niet dat die gebaseerd is op een boek: The Ax van Donald Westlake. Die horror-satire-thriller zou ik nu wel willen lezen. No Other Choice is een project waaraan regisseur Park Chan-wook vele jaren heeft gewerkt en waarvan hij grote verwachtingen had. Met titels als Sympathy for Mr. Vengeance, Old-boy, Thirst en The Handmaiden op zijn naam is hij een van de groten van de Zuid-Koreaanse cinema. Maar dat wil niet zeggen dat hij een film er even door jaagt. Het lange wachten was het waard. No Other Choice is een …
Lees meer
The Secret Agent
Een minimaal IFFR weer dit jaar, 2 films op 1 dag. Ik ben niet echt op de avontuurlijke tour gegaan en heb er 2 uitgekozen waarvan de reputatie ze al was vooruitgesneld. Wel echte foreign films, Brazilie en Zuid-Korea ditmaal. Het Braziliaanse The Secret Agent vertelt een verhaal dat zich afspeelt in de jaren 70 in een land dat zucht onder corruptie en een alles beheersende dictatuur. Met de thema’s van paranoia en de strijd tegen anonieme machthebbers doet hij denken aan films als Three Days of the Condor, Klute en The Parallax View. Maar waar daar het donker …
Lees meer
One Battle After Another
One Battle After Another was al in 2024 klaar, maanden voor de overwinning van Trump. Toch is het moeilijk om hier geen waarschuwing in te zien voor het fascistische en rechts-extremistische regime dat hij vanaf januari 2025 los liet op de VS. Daarmee sluit Paul Thomas Anderson aan bij Civil War, die ook klaar was voordat de oranje dictator de troon besteeg. De regisseur was er overigens al lang mee bezig, een film die losjes is gebaseerd op Vineland van Thomas Pynchon (hij maakte met Inherent Vice al een eerdere Pynchonverfilming). Het was wachten op de goede timing. …
Lees meer
Jacob’s Ladder
De marketingafdeling van distributeur Carolco zal destijds gewanhoopt hebben. Hoe moeten we dit verkopen? Is het een thriller, is het een oorlogsfilm, is het drama, is het horror? Jacob’s Ladder was dan ook een box-office flop maar het is wel de beste film uit het oeuvre van Adrian Lyne. Scenarist Bruce Joel Rubin won een Oscar voor Ghost, maar het scenario voor Jacob’s Ladder zit een stuk inventiever in elkaar. Jacob Singer (de geweldige Tim Robbins) is een Vietnamveteraan die wordt geplaagd door vreemde visioenen, hallucinaties en flashbacks waardoor hij niet meer weet wat echt is en wat niet. Hij …
Lees meer
Carnal Knowledge
Jack Nicholson was 33 toen hij Carnal Knowledge maakte. Dat maakt zijn rol als student in het eerste stuk nogal ongeloofwaardig. Zeker omdat je bij Jack direct weet dat hij wèl een idee heeft hoe je een meisje moet versieren of hoe je op 1st, 2nd en 3rd base moet komen. Art Garfunkel is daartegenover goed gecast als zijn beste vriend die dat allemaal niet weet. De film begint in het donker, met Jonathan (Nicholson) en Sandy (Garfunkel) die ernstig praten over jonge vrouwen, seks en hun ambities op die twee gebieden. De eerste hoopt een net meisje te ontmoeten, …
Lees meer
Infinity Pool
Eigenlijk wil ik Donald Trump helemaal niet op deze website hebben maar soms is de vergelijking zo voor de hand liggend dat ik er niet omheen kan. Tijdens de campagne voor zijn eerste presidentschap heeft hij gezegd: I could stand in the middle of 5th Avenue and shoot somebody and I wouldn’t lose voters. Infinity Pool zet deze uitspraak in een interessant perspectief met welgestelden die inderdaad overal mee weg kunnen komen. Of toch niet? Romanschrijver James Foster (Alexander Skarsgård, True Blood, Succession, The Northman) en zijn vrouw Em (Cleopatra Coleman) vieren vakantie in een luxueus resort …
Lees meer
28 Years Later
Met films als Resident Evil, Shaun of the Dead en de 2004 remake van Dawn of the Dead, vormde 28 Days Later de start van een zombierevival in de periode 2002-2004. Regisseur Danny Boyle en scenarist Alex Garland namen hem op in het Verenigd Koninkrijk ten tijde van de aanslagen van 9/11. Hij toont zo in filmvorm hoe een beschaving ineenstort, hoe snel we kunnen veranderen in mensen die verblind zijn door woede, en hoe belangrijk het is om vast te houden aan onze menselijkheid. Het vervolg (Boyle en Garland waren niet betrokken bij Weeks, uit 2007) is gemaakt …
Lees meer
La Double Vie de Véronique
Sinds 2009 schrijf ik op deze website over de films en series die ik kijk. In die periode heb ik geen enkele film van Krzysztof Kieślowski gezien. Schandalig. Kieślowski was echt een belangrijke filmmaker voor me in de jaren 90 toen ik in filmhuizen en op festivals films als Amator, No End, Blind Chance, de Dekalog-serie en de Trois Couleurs trilogie zag, en deze natuurlijk. Maar op een of andere manier is hij helemaal weggegleden uit mijn filmbrein. Ik associeer de Poolse regisseur ook echt met een andere tijd, met een andere manier van filmmaken. Het past niet bij deze …
Lees meer
Cadillac Records
Ik zag deze film in Musicon, het Haagse poppodium dat een serie filmavonden organiseerde met films waarin muziekstromingen centraal staan. 8 Mile (hiphop), Walk The Line (country), Heavy Trip (metal) en Whiplash (jazz) waren de anderen. Cadillac Records gaat over de opkomst en hoogtijdagen van het legendarische soul-, r&b- en blueslabel Chess Records. Chess bracht muziek uit van o.a. Bo Diddley, Willie Dixon, John Lee Hooker, Chuck Berry, Howlin’ Wolf, Muddy Waters en Buddy Guy. In Cadillac Records (het label was zo succesvol dat een groot deel van de artiesten een Cadillac kreeg) zijn een aantal daarvan te zien, …
Lees meer
Frankenstein
Deze verfilming van de wereldberoemde gothic novel van Mary Shelley is het project waar Guillermo Del Toro zijn hele filmcarriere naar toe heeft gewerkt. Alle elementen die hem fascineren zitten erin en dat wist hij 30 jaar geleden al. De regisseur kan het boek dan ook vrij natuurgetrouw volgen, al zitten er wat veranderingen in ten opzichte van de originele tekst. De belangrijkste is de manier waarop het wezen is ontstaan, als een samenstelling van lichaamsdelen die uit lijken waren gehaald, en hoe het tot leven wordt gewekt (met een blikseminslag). Beide elementen staan niet zo expliciet in het boek …
Lees meer
Mission: Impossible – The Final Reckoning
Natuurlijk moet de laatste eindigen met een knal maar Armageddon gaat wel erg ver. De dreiging wordt te realistisch, waar de MI-serie juist uitblinkt in vaagheid met heel veel cliffhangers en een schurk die gestopt moet worden ook al is niet exact duidelijk wat die van plan is. Tegelijkertijd zijn veel actiescenes zo absurd dat het lastig is om echt mee te leven met de avonturen van Ethan Hunt. In Dead Reckoning Part One zagen we de introductie van de schurk The Entity. Een losgeslagen versie van Ai die het heeft voorzien op het einde van de wereld. Zal …
Lees meer
The Philadelphia Story
Ik schreef ooit een column over sterke vrouwen in films. Dan gaat het vooral over actiefilms, maar als je die blik wat verruimt dan kom je al snel uit bij Katherine Hepburn. De actrice was stoer lang voordat dit woord in Hollywood aan vrouwen werd gekoppeld. Hepburn hechtte enorm aan haar priveleven en wilde niks te maken hebben met de Hollywood-publiciteitsmachine waar veel collega’s juist van afhankelijk waren. Ze weigerde zich te conformeren aan de maatschappelijke verwachtingen die er heersten over vrouwen. Ze was uitgesproken, ad rem en ze droeg broeken voordat dat in de mode was. Het verhaal …
Lees meer
A House of Dynamite
Stanley Kubrick had al vroeg door dat de Koude Oorlog, het principe van wederzijdse afschrikking door enorme voorraden kernkoppen en de (menselijke) fouten die in dit proces zouden kunnen ontstaan, zo absurd was allemaal dat een satire de beste manier was om het te verfilmen. Het scenario is niettemin reëel, hoe klein de kans ook is. In hetzelfde jaar als Dr. Strangelove koos Fail-Safe daarom voor een serieuze toon. In The Day After werd de fatale afloop getoond, beelden die wereldwijd schokgolven van verontwaardiging veroorzaakten en de mensheid er nog eens met gruwelijke beelden aan herinnerde wat …
Lees meer
The Order
Nu Nederland steeds rechtser wordt, leek het me wel een goed idee om eens te kijken waartoe dit allemaal kan leiden. Het is een beetje zoals met The Day After, die ik keek toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, en met Civil War die ik keek als voorbereiding op de Amerikaanse verkiezingen. In beide gevallen doken er allerlei doemscenario’s op in mijn hoofd. The Order gaat niet over gewone rechtse mensen maar over white supremacists, lieden die elke vermenging van rassen verafschuwen en voor wie racisme een basisbehoefte is. In het Idaho van 1983 heeft Aryan …
Lees meer
The Last of the Mohicans
Riveting, rousing, spellbinding, spectacular, sweeping, awe inspiring, gruesome, romantic, relentless. Het geldt allemaal voor deze klassieker van Michael Mann. Mann stond bekend als scenarist en regisseur van politieseries en films maar hij laat hier zien dat hij ook prima overweg kan met deze combinatie van western, actiefilm en historisch drama. Ik had The Last of the Mohicans al meerdere malen gezien maar de laatste keer was alweer lang geleden. Veel details was ik dan ook vergeten. Zoals het stukje zijde dat Hawkeye (Daniel Day-Lewis) leent van Cora (Madeleine Stowe) om zijn musket mee aan te steken. Hierin combineert Mann de …
Lees meer