Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: zwart-wit

Pagina 1/5



The Lighthouse

Twee mannen in een vuurtoren op een afgelegen eilandje, dat moet wel misgaan. Een volbloed horrorfilm is dit zeker niet, maar dat was het debuut van Robert Eggers ook niet. In The Witch draaide het om religieuze intolerantie en hekserij in de desolate leegte van het 17e eeuwse New England. Hier gaat het opnieuw om een conflict, op een locatie die nog desolater aanvoelt. De vuurtoren is een baken van hoop maar voelt voor Thomas Wake (Willem Dafoe) en Ephraim Winslow (Robert

Lees meer

The Apartment

In het enorme kantoor van verzekeringsmaatschappij Consolidated Life Insurance Company in New York slijt C.C. ‘Buddy’ Baxter zijn dagen. Baxter is vrijgezel en heeft weinig anders dan zijn werk. Desondanks heeft hij geen grote ambities. Hij vindt het eigenlijk wel prima zo. Toch is er iets dan hem af doet wijken van al die andere kantoorslaven. Als bachelor heeft hij niemand om rekening mee te houden en laat hij nou net een apartement aan de Upper West Side hebben. Reuze interessant. Een

Lees meer

Modern Times

Met live begeleiding in het kader van het Sounds of Silence festival. Eerlijk gezegd valt dat al snel niet meer op als je meegenomen wordt door de avonturen van de arme sloeber Charlie Chaplin en zijn al even onfortuinlijke vriendinnetje. Schitterende gags en bij vlagen echt hilarisch maar ook ontroerend, hoopvol en melancholisch. Modern Times is het allemaal. Het is vooral het beeld van Chaplin die door de machine wordt opgeslokt dat in het collectieve geheugen is blijven hangen. Maar

Lees meer

The Killers

Het is een van de vroegste en meest bekende noirs, maar ik had The Killers nooit gezien. Ik had er wel een beeld bij, door de hoofdrollen van Burt Lancaster en Ava Gardner, de poster, de titel en omdat ik wist dat er verhaal van Ernest Hemingway aan ten grondslag lag. Maar dat beeld blijkt niet te kloppen. Gewelddadig en hardboiled, dat was mijn verwachting. Maar The Killers heeft meer weg van Citizen Kane dan van White Heat, om maar eens

Lees meer

Manhattan

Er is veel geschreven over de relatie van de 42-jarige Isaac (Woody Allen) met de 17-jarige Tracy (Mariel Hemingway) in deze klassieker van Woody. De regisseur had op dat moment zelf een verhouding met de eveneens 17-jarige Stacey Nelkin en later schokte hij Mia Farrow en de wereld door iets te beginnen met Farrow’s geadopteerde dochter Soon-Yi Previn. Van een afstand gezien lijken al deze verbintenissen moreel verwerpelijk maar wat in Manhattan vooral opvalt is de tederheid en omzichtigheid waarmee

Lees meer

Fires on the Plain

De jaarlijkse oorlogsfilm rond 4 en 5 mei is wat verlaat vanwege een Hemelvaartweekend dat alle aandacht opslokte. Daarom maar eens flink uitpakken met deze zwart-witklassieker waarin een groep Japanse soldaten moet zien te overleven op het Filipijnse eiland Leyte in de nadagen van het conflict in de Stille Zuidzee. Regisseur Kon Ichikawa duikt diep de lichamelijke en psychologische hel in als soldaat Tamura door het desolate landschap doolt. Hij is zwak maar leeft nog omdat hij door zijn tbc

Lees meer

Sunrise

Sunrise begint met een man die de Sirene aan zijn raam niet kan weerstaan. De geliefden ontmoeten elkaar in het maanlicht, kussen en dan gaat ze over tot het Grote Plan: is het geen goed idee als hij zijn vrouw vermoordt, jong en oh zo onschuldig? Zacht fluistert ze hem in zijn oor hoe hij dat aan moet pakken. Meer fataal kan een femme niet worden, en dat al in 1927. Maar is die man wel bereid zijn gruweldaad te volbrengen

Lees meer

Les enfants du paradis

Deze Franse klassieker had ik nog nooit gezien. Een film die vooral bewonderd wordt vanwege de omstandigheden waarin hij is gemaakt. Niet vanwege de inhoud. Uit een gevoel van plichtsbesef zat ik in het Haags Filmhuis naar de gerestaureerde versie te kijken. Dat viel eigenlijk nog best mee. Ik wist vooraf dat dit een zwartwitfilm uit 1945 is die drie uur duurt en gaat over de liefde van 1 vrouw voor 4 mannen. Niet direct een lokkertje. Maar als je je eraan

Lees meer

Judgment at Nuremberg

De vier verdachte rechters die in 1948 in de beklaagdenbank van Neurenberg stonden, waren schuldig. Dat stond op voorhand eigenlijk wel vast. Maar ze stonden ook symbool voor de complexiteit van de Tweede Wereldoorlog waarin schuld en verantwoordelijkheid op een hierarchische schaal gezet werden. Het gezag bepaalde immers je gedrag en wat je ergens van moest vinden. Voor rechters was dat niet anders. Tegelijkertijd hakt de openbare aanklager flink in op de eigen verantwoordelijkheid van iedereen die leefde en werkte

Lees meer

Bert van der Gaag

Ik heb in het kader van de PDOJ een interview gedaan met de 94-jarige Bert van der Gaag. Ik zet het interview niet op mijn blog maar wel het portret dat ik van hem maakte.

Lees meer

Good Night, and Good Luck

Journalistiek is in de VS een vak van uitersten. Dat gaat van nieuwsorganisaties als Fox News, die de naam hebben een verlengstuk van rechtse politieke partijen te zijn, tot media die de politiek het vuur aan de schenen leggen en optreden als waakhonden van de democratie. George Clooney maakte een film over een van de meest legendarische waakhonden: de journalist Edward R. Murrow. Murrow overleed al in 1965 maar hij is nog steeds beroemd in de VS. Scholen, onderscheidingen en

Lees meer

Rififi

De moeder van alle heistfilms. Met die bagage kijk ik naar dit zenuwslopende verhaal over de voorbereiding, uitvoering en nasleep van een overval op een juwelier. Ondanks die voorkennis blijft dit gewoon een vijfsterrenfilm. Fantastisch. Rififi is beroemd geworden door de overval die volledig in stilte wordt gepleegd. Juist door die stilte, afgedwongen door een alarm dat reageert op geluid en trillingen, krijgt elke handeling een enorme lading. De kraak omvat 28 minuten aan screen time, enorm lang als je erover

Lees meer

Ball of Fire

Het feit dat Gary Cooper als wetenschapper altijd aan zijn werk denkt en al gaat wankelen bij de gedachte dat hij een vrouw aan moet spreken, was al in 1941 ouderwets. Toch weet Howard Hawks met dat gegeven een heerlijke film te maken die 70 jaar later nog steeds prima te genieten is. Professor Bertram Potts (Cooper) is een van de acht in een team van wetenschappers dat werkt aan een allesomvattende encyclopedie. De mannen zijn al op leeftijd, op Potts na,

Lees meer

The Sweet Smell of Succes

Ik had me een tijd geleden voorgenomen om eens flink in het oeuvre van Alexander MacKendrick te duiken maar nu ik terug kijk is het bij The Man in the White Suit gebleven. Al die films die om aandacht vragen, het is om gek van te worden. The Man in.. is een film uit zijn Britse Ealing tijd. MacKendrick was geboren uit Schotse ouders die naar de VS verhuisden maar na de dood van zijn vader keerde moeder met de 7-jarige Alexander terug naar Schotland. Die begon in

Lees meer

The Train

In tijden van oorlog gaat de aandacht in eerste instantie uit naar het verlies van mensenlevens. Al het andere heeft eigenlijk geen prioriteit. Zeker kunst niet. Het afzetten van de waarde van een mensenleven versus dat van een schilderij is sowieso onbegonnen werk. In John Frankenheimer’s The Train komen de twee hardhandig in botsing. In Augustus 1944 rukken de Geallieerden flink op in Frankrijk en de bezetting door Duitsland loopt op z’n einde. De Nazi’s zijn gedemoraliseerd en trekken zich terug.

Lees meer

London in motion

We waren een lang weekend in Londen. Lang, maar toch te kort om echt ergens de tijd voor te nemen. Zo heb ik anderhalf uur rondgerend in Tate Modern met een volledig gebrek aan respect voor de getoonde kunst daar en met maar een missie: alles zien. Een missie die gedoemd is te mislukken maar ‘one can at least try’. Ik bedacht dat mijn fotografische acties die haast maar eens moesten weerspiegelen, dus ik ben overgegaan op een favoriete techniek

Lees meer

The Shard

Tegenover alle haters staan net zoveel liefhebbers, maar hoe je het ook wendt of keert: de scherf van Renzo Piano valt niet te negeren. De toren domineert de skyline van Londen en is fotogeniek as hell. Ik kon mijn ogen er niet van af houden tijdens ons toeristische boottochtje op de Thames.

Lees meer

Wolf

Jim Taihuttu weet hoe zich te profileren. In interviews spreekt hij zich uit voor zelfredzaamheid in de Nederlandse filmwereld. Niet je hand ophouden maar er zelf keihard voor gaan, soms tegen de klippen op. En met de films die hij (vooralsnog) maakt zorgt hij er nadrukkelijk voor zich niet in een genrehoek vast te zetten. Zijn debuut Rabat was een feelgood roadmovie met een paar dramatische trekjes, maar Wolf is van een heel ander kaliber. Rauw, nihilistisch en in effectief zwart-wit

Lees meer