Tag: horror
Pagina 1/5
Weapons
Een van de mooie dingen van een nieuwe generatie filmkijkers en filmrecensenten is dat die met frisse ogen kijken en iets nieuws zien waar boomers als ik alleen maar herhaling ontwaren. Goed voorbeeld is Barbarian, de horrorfilm van Zach Cregger die in 2022 een groot succes was in de bioscopen. Het element dat mede het succes moest verklaren was Creggers keus om de film halverwege opnieuw te laten beginnen, met een ander personage dat uiteindelijk […]
Lees meer
Infinity Pool
Eigenlijk wil ik Donald Trump helemaal niet op deze website hebben maar soms is de vergelijking zo voor de hand liggend dat ik er niet omheen kan. Tijdens de campagne voor zijn eerste presidentschap heeft hij gezegd: I could stand in the middle of 5th Avenue and shoot somebody and I wouldn’t lose voters. Infinity Pool zet deze uitspraak in een interessant perspectief met welgestelden die inderdaad overal mee weg kunnen komen. Of toch niet? […]
Lees meer
Alien: Earth, seizoen 1
Toen ik hoorde dat er een serie zou komen over het alien universum, waarin de aliens neer zouden dalen op Aarde, was ik enthousiast. Ik had Alien: Romulus gezien, waar ik heel blij van werd, en zag een mooie mix voor me van de sterke elementen daaruit met een verhaal dat zich uitstrekt over een heel seizoen. De belangrijkste boodschap aan de makers was daarbij om de spanning overeind te houden en niet te verzanden […]
Lees meer
Frankenstein
Deze verfilming van de wereldberoemde gothic novel van Mary Shelley is het project waar Guillermo Del Toro zijn hele filmcarriere naar toe heeft gewerkt. Alle elementen die hem fascineren zitten erin en dat wist hij 30 jaar geleden al. De regisseur kan het boek dan ook vrij natuurgetrouw volgen, al zitten er wat veranderingen in ten opzichte van de originele tekst. De belangrijkste is de manier waarop het wezen is ontstaan, als een samenstelling van […]
Lees meer
Nosferatu
Dracula, het personage dat Bram Stoker in 1897 bedacht, komt meer dan 700 keer terug in evenzoveel adaptaties. Het is het meest gebruikte literaire personage in de wereldgeschiedenis. Wellicht is dat de reden dat Robert Eggers daar niet voor koos maar voor een bewerking van Nosferatu, eine Symphonie des Grauens. De film uit 1922 van Friedrich Wilhelm Murnau die op zijn beurt een ongeautoriseerde versie van Stokers roman was. Maar hij doet dat denk ik […]
Lees meer
Sinners
Ryan Coogler maakte eerder Black Panther, een superheldenfilm die rave reviews kreeg destijds en werd gezien als dé film die African Americans hun verdiende plek in de spotlights gaf. Ik vond het nogal een overdreven verering van een film die los van de kleur van de cast weinig nieuws wist te vertellen. Tegelijkertijd was die kleur ook de hoofdreden dat de film bijzonder was. Inmiddels zijn we zeven jaar verder en zijn er veel meer […]
Lees meer
The Puppet Masters
Een team van geheim agenten, onder leiding van Andrew Nivens (Donald Sutherland) en met zijn zoon Sam en NASA-exobioloog Mary Sefton, onderzoekt de landing van een UFO op het platteland van Iowa. Ze ontdekken dat buitenaardse ‘slakken’ mensen gaan controleren door zich aan hun rug vast te hechten. Het is aan Nivens en zijn team om ze te stoppen. The Puppet Masters is een mix van Invasion of the Body Snatchers (ook de originele), een […]
Lees meer
Video Nasty
In 1985, in de hoogtijdagen van de videotape, zijn de Ierse tieners Con en Billy totaal gefascineerd door video nasties, door de Britse overheid verboden films die te gewelddadig en te moraalondermijnend zouden zijn. Ik schreef een tijd geleden een column over deze censuur, in cinema en ook online. Con en Billy hebben hun lijst met VHS banden bijna compleet. Het laatste exemplaar bevindt zich ergens op het Engelse platteland, zo weet Billy uit een […]
Lees meer
Alien: Romulus
Ik zag Alien op tv toen ik een jaar of 14 was. Ik was aan het oppassen en kon zelf bepalen wat ik keek. Maar alleen voor de tv in dat vreemde huis met een van de beste horrorfilms ooit bleek teveel. Ik heb m halverwege afgezet, te spannend. Een tijd later heb ik m alsnog gezien, al was ik eigenlijk te jong om de kracht ervan te herkennen. Toen ik 16 was zag ik […]
Lees meer
The Substance
Na afloop van Revenge scheef ik dat regisseur Coralie Fargeat wat mij betreft nog wel wat verder had mogen gaan. Er zit zeven jaar tussen dus het lijkt erop alsof ze heel goed nagedacht heeft over hoe ver ze dan moest gaan bij haar volgende. Nou, heeeeeeel ver. De vraag is of The Substance daarmee ook een betere film is. Schokkender en controversieler is hij zeker. Nog meer dan bij Revenge roept Fargeat hier heel […]
Lees meer
Revenge
Het ‘rape and revenge’ bestaat grofweg uit twee soorten: de wraak wordt uitgevoerd door het slachtoffer zelf, óf door iemand anders. Promising Young Woman is een voorbeeld van de laatste, de beste vriendin is hier de wreker. Ingmar Bergman’s The Virgin Spring (en Wes Cravens remake The Last House on the Left), Sam Peckinpah’s Straw Dogs en Michael Winners Death Wish zijn vroege voorbeelden van dit type, met de vader en de man van het […]
Lees meer
Invasion of the Body Snatchers
Deze geweldige remake van het origineel van Don Siegel kijk ik als eerbetoon aan de onlangs overleden Donald Sutherland. Een acteur met een enorme dosis charisma, medemenselijkheid en humor die elke film waarin hij meespeelde iets extra’s gaf. Hier is hij Matthew Bennell, een inspecteur van de Voedsel en Warenautoriteit die op vreemde zaken stuit en zijn rationele brein aan moet zien te passen aan een nieuwe bizarre werkelijkheid. Regisseur Philip Kaufman veranderde de setting […]
Lees meer
Evil Dead Rise
Het origineel uit 1981 was baanbrekend maar ongelooflijk tam in vergelijking met wat er tegenwoordig mogelijk is met special effects. Ik dacht dat ik met Martyrs (2009 alweer zie ik) het meest extreme had gezien, maar het blijkt nog een graadje heftiger te kunnen. In deze reboot wordt gekozen voor een afgeleefd appartementencomplex, ergens in LA. Donker en vies biedt het de perfecte verstopplek voor het kwaad. Het is een welkome afwisseling van de cabin […]
Lees meer
Nope
In de opening titles is het rennende paard te zien dat beroemd is gemaakt door de fotoserie van Eadweard Muybridge. Regisseur Jordan Peele weet die foto’s op sterke wijze te verbinden met zijn thematiek over de emancipatie van zwarte burgers. Als animal wrangler met een voorliefde voor paarden die woont op zijn ranch in Californië is OJ Haywood (Daniel Kaluuya) van zichzelf al een personage dat niet past in de comfortzone van een witte kijker. […]
Lees meer
Silver Bullet
Het gaat over een weerwolf dus het valt onder horror, maar Silver Bullet is toch vooral een film over smalltown America, community, vriendschap en opgroeien. Echt eng is hij in elk geval niet, al zitten er wel een paar jump scares in. Als weerwolffilm is dit niet best, echt stukken minder dan The Howling, An American Werewolf in London (mijn persoonlijke favoriet) of Wolfen. Silver Bullet is vooral leuk vanwege de nostalgie en dat smalltown […]
Lees meer
Moloch
Prima Nederlandse griezelfilm die aansluit bij de folkhorrortrend zoals die in Midsommar en The Witch. Door het te plaatsen aan de rand van een veenmoeras ergens in Drenthe en er een lokale legende bij te halen over Witte Wieven, wordt die traditie overtuigend vertaald naar ons platte land. Van de bevolkingsdichtheid is hier niets te merken, dit gaat over mensen in een besloten gemeenschap die genoeg hebben aan zichzelf. De veenlijken die opgegraven worden, worden […]
Lees meer
Talk to Me
Een horrorfilm maken is niet zo moeilijk (hoor mij nou), je moet gewoon voldoen aan een serie cliche’s en zorgen voor flink wat schrikeffecten. Maar dat maakt het des te moeilijker om boven de middelmaat uit te stijgen. De Australische tweelingbroers Danny en Michael Philippou hebben daarom eerst flink geoefend, met hun YouTube-kanaal RackaRacka. Een verzameling bizarre filmpjes die met enorm veel enthousiasme en nul budget zijn gemaakt. Dat er nu wel wat geld was, […]
Lees meer
Titane
Julia Ducournau liet met Raw al zien dat ze in staat is om arthouse te combineren met horror. Echte horror. Je moet haar natuurlijk om haar kwaliteiten als regisseur waarderen en het feit dat ze een vrouw is negeren. Maar je kunt je niet aan het oordeel onttrekken dat haar vrouw zijn juist een grote rol speelt. Titane is een film over gender, over de male gaze, over wat het betekent om een man of […]
Lees meer
Possessor
Vader David Cronenberg zal trots zijn geweest. Zoon Brandon leverde met Possessor een film af die naadloos in zijn eigen oeuvre zou passen. Zo naadloos dat je je ook af kan vragen of Brandon niet te veel naar pa heeft gekeken. Tasya Vos (Andrea Riseborough, die ik oa ken van The Death of Stalin, Mandy en ZeroZeroZero , haar Oscargenomineerde To Leslie heb ik nog niet gezien) is een contract killer met een uitstekende reputatie. […]
Lees meer
The Menu
De wereld van de toprestaurants leent zich natuurlijk uitstekend voor satire en zwarte humor. Een wereld waarin gerechten bewierookt worden in de mooiste woorden, eten nooit zomaar eten is en waarin een meergangendiner een levensveranderende ervaring is. Het restaurant in The Menu slaat daarin alles, met een menuprijs van 1200 dollar, een locatie op een eiland, personeel dat je het idee geeft dat je het eigenlijk niet waardig bent om daar te dineren en een […]
Lees meer
Alien
Het is eigenlijk nauwelijks te bevatten dat Alien pas de tweede film van Ridley Scott was. Een letterlijke en figuurlijke monsterproductie met een complexe voorgeschiedenis, in een genre waar de meeste filmliefhebbers vooral op neerkeken, met een team waarop constant enorme spanning stond vanwege die voorgeschiedenis en de verwachtingen van producent 20th Century Fox, gemaakt door een regisseur die zich tot in detail voorbereidde, zelf zijn storyboards tekende en een echte visie bleek te hebben. […]
Lees meer
Us
In mijn stuk over Barbarian had ik het erover dat horror aan elkaar hangt van clichés en dat die ook nodig zijn. Maar er zijn filmmakers die deze clichés gebruiken om verontrustende films te maken die zich onttrekken aan het genre. Jordan Peele liet in Get Out zien dat hij horror weet te vermengen met maatschappijkritiek, zonder op een van die terreinen ook maar iets in te leveren of tekort te schieten. In opvolger Us […]
Lees meer
Barbarian
Horror is zowel een eenvoudig als een complex genre. Eenvoudig is het om mensen schrik aan te jagen, moeilijk is het om dat op een originele manier te doen. Het genre hangt volledig aan elkaar van clichés en dat is ook goed. Het horrorpubliek is daarmee opgegroeid en juist met die ingebakken verwachtingen kun je spelen als filmmaker. Je kunt signalen sturen (afgelegen huis, kelder, kapot licht, sleutel, gang, krantenartikel, boekomslag, stank, beduimeld bed, surveillance […]
Lees meer
The Evil Dead
Het debuut van Sam Raimi uit 1981 wordt alom erkend als een horrorklassieker. Met minimale middelen maakte hij een film met maximale impact. Maar veertig jaar en talloze navolgers later, is die impact toch anders. De special effects waren erg goed voor het budget waar Raimi mee werkte, maar ze zijn ook wel erg amateuristisch. Een horrorfilm hoort eng te zijn en dat is The Evil Dead niet. Hij is vooral silly en ook met […]
Lees meer