Tag: 2025
Voor de meisjes
In al zijn klinische en analytische directheid is dit een drama waar Shakespeare trots op zou zijn geweest. De schoonheid van de bergen versus een gruwelijke keuze van twee echtparen die vrienden zijn tegen wil en dank. Voor de meisjes is een geweldige comeback van Mike van Diem, een regisseur met een uiterst grillige filmcarriere die laat zien dat dit niet aan de beheersing van zijn vak ligt. De film is gebaseerd op het in 2019 verschenen boek We doen wat we kunnen, van Lykele Muus. Het verhaal speelt zich nu echter niet af in Zeeland maar in de Oostenrijkse …
Lees meer
Marty Supreme
Josh Safdie doet het alleen. Broer Benny ging aan de slag met The Smashing Machine en Josh maakte Marty Supreme. Ik heb TSM niet gezien maar Marty voelt volledig als een broers Safdie productie. De film heeft dezelfde waanzinige energie als Good Time en Uncut Gems. En ook het hoofpersonage is net zo’n anti-held als die in de vorige films, een man die nooit rust heeft maar daar zelf grotendeels verantwoordelijk voor is. Als Marty Mauser (Timothée Chalamet, in een performance die Oscar schreeuwt) niet zo’n duidelijk talent en passie voor tafeltennis had, zou hij misschien een prima …
Lees meer
Weapons
Een van de mooie dingen van een nieuwe generatie filmkijkers en filmrecensenten is dat die met frisse ogen kijken en iets nieuws zien waar boomers als ik alleen maar herhaling ontwaren. Goed voorbeeld is Barbarian, de horrorfilm van Zach Cregger die in 2022 een groot succes was in de bioscopen. Het element dat mede het succes moest verklaren was Creggers keus om de film halverwege opnieuw te laten beginnen, met een ander personage dat uiteindelijk op hetzelfde punt belandt als de protagonist. Dat werkte inderdaad wel, maar nieuw was het zeker niet. In de filmgeschiedenis wemelt het van gefragmenteerde …
Lees meer
Pluribus
Toen ik hoorde dat Vince Gilligan, bedenker van Breaking Bad en spin-off Better Call Saul, met iets nieuws kwam, was ik direct geintrigeerd. En toen ik hoorde dat Rhea Seehorn de hoofdrol speelde, nog meer. Die verwachtingen worden ingelost. En hoe. Carol Sturka is een van de weinige aardbewoners die niet besmet raakt bij een virusinfectie die miljarden mensen ineens gelukkig en tevreden maakt. Daarbij worden hun geesten letterlijk verenigd: ieders gedachten, kennis en herinneringen zijn voor iedereen beschikbaar. Het individu houdt op te bestaan, er is alleen nog maar wij. Nooit meer oorlog, alleen maar vrede en …
Lees meer
No Other Choice
Van de 2e IFFR-film wist ik niet dat die gebaseerd is op een boek: The Ax van Donald Westlake. Die horror-satire-thriller zou ik nu wel willen lezen. No Other Choice is een project waaraan regisseur Park Chan-wook vele jaren heeft gewerkt en waarvan hij grote verwachtingen had. Met titels als Sympathy for Mr. Vengeance, Old-boy, Thirst en The Handmaiden op zijn naam is hij een van de groten van de Zuid-Koreaanse cinema. Maar dat wil niet zeggen dat hij een film er even door jaagt. Het lange wachten was het waard. No Other Choice is een …
Lees meer
The Secret Agent
Een minimaal IFFR weer dit jaar, 2 films op 1 dag. Ik ben niet echt op de avontuurlijke tour gegaan en heb er 2 uitgekozen waarvan de reputatie ze al was vooruitgesneld. Wel echte foreign films, Brazilie en Zuid-Korea ditmaal. Het Braziliaanse The Secret Agent vertelt een verhaal dat zich afspeelt in de jaren 70 in een land dat zucht onder corruptie en een alles beheersende dictatuur. Met de thema’s van paranoia en de strijd tegen anonieme machthebbers doet hij denken aan films als Three Days of the Condor, Klute en The Parallax View. Maar waar daar het donker …
Lees meer
One Battle After Another
One Battle After Another was al in 2024 klaar, maanden voor de overwinning van Trump. Toch is het moeilijk om hier geen waarschuwing in te zien voor het fascistische en rechts-extremistische regime dat hij vanaf januari 2025 los liet op de VS. Daarmee sluit Paul Thomas Anderson aan bij Civil War, die ook klaar was voordat de oranje dictator de troon besteeg. De regisseur was er overigens al lang mee bezig, een film die losjes is gebaseerd op Vineland van Thomas Pynchon (hij maakte met Inherent Vice al een eerdere Pynchonverfilming). Het was wachten op de goede timing. …
Lees meer
Slow Horses, seizoen 5
Voor het 5e seizoen zet Slow Horses qua tegenstanders nog een tandje bij. Een groep Libische terroristen wil wraak nemen op het Britse imperialisme en de terugtrekking van de UK uit de Libische oorlog met een stappenplan dat totale chaos moet veroorzaken. Het extreemrechtse parlementslid Dennis Gimball en zijn aartsvijand Sadiq Khan, de burgemeester van Londen, lijken het doelwit te zijn. De overmoedige techneut en zelfbenoemde vrouwenversierder Roddy Ho speelt een belangrijke rol. Hij lijkt een vriendin te hebben, een mooie zelfs. Iedereen voelt aan dat hier iets niet klopt. Op Roddy zelf na natuurlijk. Zoals alles in Slow Horses …
Lees meer
BuZa, seizoen 2
Seizoen 2 opent met de nieuwe plek van Maarten Meinema’s voormalig politiek assistent Raoul. Hij werkt nu als beleidsmedewerker cultuur en het is jammer dat de serie daar een moment van maakt om de cultuursector te bashen (saai!). Raoul blijft er dan ook niet lang zitten. Hij wordt teruggelokt door zijn vrouw Monique, de woordvoerder van Meinema, en door Meinema zelf. De twee hebben gelijk dat hij nodig is, want er gebeurt veel op het ministerie. In dit seizoen is dit een poging van de minister-president om Meinema te doen instemmen met een gevaarlijke vredesmissie in Tazmenistan, een fictieve voormalige …
Lees meer
28 Years Later
Met films als Resident Evil, Shaun of the Dead en de 2004 remake van Dawn of the Dead, vormde 28 Days Later de start van een zombierevival in de periode 2002-2004. Regisseur Danny Boyle en scenarist Alex Garland namen hem op in het Verenigd Koninkrijk ten tijde van de aanslagen van 9/11. Hij toont zo in filmvorm hoe een beschaving ineenstort, hoe snel we kunnen veranderen in mensen die verblind zijn door woede, en hoe belangrijk het is om vast te houden aan onze menselijkheid. Het vervolg (Boyle en Garland waren niet betrokken bij Weeks, uit 2007) is gemaakt …
Lees meer
Alien: Earth, seizoen 1
Toen ik hoorde dat er een serie zou komen over het alien universum, waarin de aliens neer zouden dalen op Aarde, was ik enthousiast. Ik had Alien: Romulus gezien, waar ik heel blij van werd, en zag een mooie mix voor me van de sterke elementen daaruit met een verhaal dat zich uitstrekt over een heel seizoen. De belangrijkste boodschap aan de makers was daarbij om de spanning overeind te houden en niet te verzanden in diepgravende filosofische verhalen over lotsbestemming, iets dat Ridley Scott had gedaan bij zijn twee vervolgen (Prometheus en Alien: Covenant. Dat is …
Lees meer
Frankenstein
Deze verfilming van de wereldberoemde gothic novel van Mary Shelley is het project waar Guillermo Del Toro zijn hele filmcarriere naar toe heeft gewerkt. Alle elementen die hem fascineren zitten erin en dat wist hij 30 jaar geleden al. De regisseur kan het boek dan ook vrij natuurgetrouw volgen, al zitten er wat veranderingen in ten opzichte van de originele tekst. De belangrijkste is de manier waarop het wezen is ontstaan, als een samenstelling van lichaamsdelen die uit lijken waren gehaald, en hoe het tot leven wordt gewekt (met een blikseminslag). Beide elementen staan niet zo expliciet in het boek …
Lees meer
The Diplomat, seizoen 3
Seizoen 3 begint met de beëdiging van Grace Penn als de nieuwe president van de Verenigde Staten, omdat de vorige aan het einde van seizoen 2 dood neerviel tijdens een videogesprek met Hal Wyler. Dat is al vreemd natuurlijk maar toch zijn Hal en zijn vrouw Kate de meest logische kandidaten om de nieuwe vicepresident te worden. Hal denkt dat Kate het wordt. Zij denkt dat ook. Maar Grace kiest Hal. Kate zegt hem dat hij de baan moet aannemen, maar stiekem vindt ze dat vreselijk. Het zorgt voor een breuk in hun toch al moeizame relatie, ook omdat ze …
Lees meer
Mission: Impossible – The Final Reckoning
Natuurlijk moet de laatste eindigen met een knal maar Armageddon gaat wel erg ver. De dreiging wordt te realistisch, waar de MI-serie juist uitblinkt in vaagheid met heel veel cliffhangers en een schurk die gestopt moet worden ook al is niet exact duidelijk wat die van plan is. Tegelijkertijd zijn veel actiescenes zo absurd dat het lastig is om echt mee te leven met de avonturen van Ethan Hunt. In Dead Reckoning Part One zagen we de introductie van de schurk The Entity. Een losgeslagen versie van Ai die het heeft voorzien op het einde van de wereld. Zal …
Lees meer
A House of Dynamite
Stanley Kubrick had al vroeg door dat de Koude Oorlog, het principe van wederzijdse afschrikking door enorme voorraden kernkoppen en de (menselijke) fouten die in dit proces zouden kunnen ontstaan, zo absurd was allemaal dat een satire de beste manier was om het te verfilmen. Het scenario is niettemin reëel, hoe klein de kans ook is. In hetzelfde jaar als Dr. Strangelove koos Fail-Safe daarom voor een serieuze toon. In The Day After werd de fatale afloop getoond, beelden die wereldwijd schokgolven van verontwaardiging veroorzaakten en de mensheid er nog eens met gruwelijke beelden aan herinnerde wat …
Lees meer
Il Gattopardo
Dit is geen Bridgerton. Il Gattopardo (letterlijk een luipaard maar meestal vertaald als tijgerkat) is veel meer een klassiek kostuumdrama zonder de soapy dialogen, de rassenvermenging en de stomende seks die daarin zat. Het is de tweede verfilming van de roman van Giuseppe Tomasi di Lampedusa, na Visconti’s versie uit 1963. Met hoofdrollen voor Burt Lancaster, Alain Delon en Claudia Cardinale was dit een overdadig drie uur lang drama waarin niet-Italiaanse acteurs overgedubt moesten worden om er een Italiaanse film van te maken. De zesdelige Netflix-serie heeft dat nadeel niet. De cast is Italiaans en ook zijn er veel locatie-opnames …
Lees meer
Reservatet
De Britse titel is Secrets We Keep maar ik vind Reservatet passender. De goudkust ten noorden van Kopenhagen met tennis- en golfbanen, country clubs, health resorts, boulevards en kasten van huizen is ook een reservaat waarin de rijkste Denen zich terug hebben getrokken. Er dringt weinig door in deze enclave, deze mensen hebben genoeg aan zichzelf. Niet dat ze slecht zijn, de meesten weten gewoon niet beter. En als ze dat wel doen, zoals Mike en Katarina, dan zullen ze er alles aan doen om hun positie te handhaven. Toch is er een duidelijke link met de buitenwereld, die van …
Lees meer
Sinners
Ryan Coogler maakte eerder Black Panther, een superheldenfilm die rave reviews kreeg destijds en werd gezien als dé film die African Americans hun verdiende plek in de spotlights gaf. Ik vond het nogal een overdreven verering van een film die los van de kleur van de cast weinig nieuws wist te vertellen. Tegelijkertijd was die kleur ook de hoofdreden dat de film bijzonder was. Inmiddels zijn we zeven jaar verder en zijn er veel meer films verschenen met een vrijwel zwarte cast. Toch wordt Sinners opnieuw gezien als iets unieks. En ook hier geldt wat mij betreft dat de …
Lees meer
The White Lotus, seizoen 3
Ik had het eigenlijk al direct tijdens de eerste aflevering van seizoen 3: The White Lotus lijkt wel wat op de films van Don Simpson en Jerry Bruckheimer. Wat? Er zijn toch geen explosies en achtervolgingen, geen glossy beelden van typisch Amerikaanse testosteronmannen en sexy vrouwen en geen stomende popsongs als soundtrack? Klopt, maar The White Lotus is wel erg ‘high concept’. En dat is wel typisch Simpson/Bruckheimer en dan vooral de films van Tony Scott. TWL kun je ook pitchen in 10 seconden. En het is prachtig in beeld gebracht met verzadigde kleuren en shots die soms alleen lijken …
Lees meer
Adolescence
Huiveringwekkend. Dat is voor mij toch wel het kernwoord. Je hebt horrorfilms waarin de horror iets gruwelijks is maar ook 100% fictie. De horror in Adolescence is echt en ook erg dichtbij. Zeker als je zelf kinderen hebt. Deze miniserie gaat over de dertienjarige Jamie Miller die een klasgenootje met een mes heeft vermoord (dat is geen spoiler te noemen) en de nasleep daarvan voor hemzelf en voor zijn vader, moeder en zus. Ik kreeg er kippenvel van. GE WEL DIG. Ook techisch is dit een tour de force. De makers kozen er voor om iedere aflevering uit één lang …
Lees meer
Video Nasty
In 1985, in de hoogtijdagen van de videotape, zijn de Ierse tieners Con en Billy totaal gefascineerd door video nasties, door de Britse overheid verboden films die te gewelddadig en te moraalondermijnend zouden zijn. Ik schreef een tijd geleden een column over deze censuur, in cinema en ook online. Con en Billy hebben hun lijst met VHS banden bijna compleet. Het laatste exemplaar bevindt zich ergens op het Engelse platteland, zo weet Billy uit een briefwisseling met de eigenaresse. Samen met Cons zus Zoe wagen ze de oversteek, op zoek naar de laatst ontbrekende film. Hun ouders …
Lees meer