Tag: science fiction
Pagina 4/5
Man of Steel
Ik weet van tevoren dat ik me niet druk moet gaan maken over plotlogica en subtiliteit maar dan nog is het af en toe naar adem happen. Uit ongeloof maar ook omdat het zo doordendert dat ik mezelf voortdurend afvraag welke puber er hier aan het roer zit. Niet dat het allemaal zo slecht is. Met name de in flashback vertelde momenten uit Kal’s jeugd zijn sterk. En daar is vrijwel geen special effect te zien. Vooral Diane Lane weet op die momenten het hart te bieden dat de film zo nodig heeft. Maar als Kal de strijd aan gaat …
Lees meer
Dredd
Vermakelijke variant op het ‘closed location’ actiefilmgenre (waartoe oa Die Hard en een recente film als The Raid behoren) waarin ‘judges’ de orde moeten zien te herstellen in een gigantische skyscraper die is overgenomen door een meedogenloze drugsbende. Dredd is een verfilming van de Judge Dredd comicserie die eerder al de gelijknamige film met Sylvester Stallone opleverde. Deze is beter. Dat komt niet door het cliché-concept van de ervaren en de rookie cop dat hier weer eens ingezet wordt. Ook niet door de acteur die Dredd speelt. Hij komt bij vlagen zelfs lachwekkend over omdat hij zijn oneliners zonder …
Lees meer
Looper
Voor Looper geldt hetzelfde als voor Argo: ik had veel goeds over de film gehoord en bij het bekijken viel het toch wat tegen. Bij Looper nog sterker dan bij Argo. Looper zou iets echt vernieuwends weten te doen met een afgekloven SF-fenomeen als tijdreizen, maar ik werd vooral voortdurend herinnerd aan andere films waarin het al aan bod kwam. De elementen die Looper toevoegt zijn wel sterk: een looper vermoordt mensen die nog 30 jaar te leven hebben. Daardoor voelt het toch anders. En als Joe zijn oudere zelf tegenkomt en daarmee in conflict raakt weet de film …
Lees meer
Outland
Sean Connery heeft veel pogingen gedaan om van zijn Bond imago af te komen, met Zardoz als meest vreemde uitwas daarvan. Ook Outland is een sci-fi (met veel westernelementen), maar wat terughoudender qua uitwerking. Connery is William T. O’Niel, de nieuw aangestelde marshall van Io, een maan van Jupiter. Io is rijk aan grondstoffen en wordt als mijn geëxploiteerd door een heelalbreed opererend bedrijf dat gevangenen inzet als arbeiders. Het belangrijkste doel van dat bedrijf is zoveel mogelijk opbrengsten halen per mijn, koste wat kost. O’Niel moet de rust handhaven, maar als hij erachter komt dat de gevangenen met een potentieel …
Lees meer
The Hunger Games
Het onvermijdelijke gevolg van het bekijken van een boekverfilming is altijd, mits je het boek gelezen hebt, dat de film vergeleken wordt met het boek. Dat valt vaak ten nadele uit van de film. Zo ook hier. Dat komt in dit geval vooral omdat de makers een vrij letterlijke vertaling van het boek hebben gemaakt, waardoor ik steeds precies weet wat er zal gebeuren. Daardoor rest me niet veel anders dan te controleren of de boekscene goed vertaald is naar het witte doek. Los daarvan is The Hunger Games een prima mengelmoes van historische, utopische en post-apocalyptische films. Met voorop …
Lees meer
John Carter
Hoewel de film tot de grootste flops ooit gerekend schijnt te kunnen worden, bezoekers massaal wegbleven en ook de kritiek niet mals was heb ik uitermate genoten van John Carter, Man from Mars. De belangrijkste plus daarin is de mate waarin de makers de enorme bak aan special effects hebben weten te combineren met een ouderwets aanvoelend avonturenverhaal. Dat zich weliswaar op Mars afspeelt maar elementen uit oude serials (met voorop Flash Gordon), een serie als Frank Buck (waar ik echt voor ging zitten toen ik 12 was) en uiteraard de Indiana Jones films uitstekend weet te vertalen naar deze tijd. …
Lees meer
Real Steel
Wat een vreemde film is dit. Zelden zoveel plotgaten, vreemde montagekeuzes, filmclichés en botsende verhaalelementen in 1 film gezien, maar onderhoudend is het allemaal wel. Real Steel speelt in de nabije toekomst. Bokspartijen tussen mensen zijn vervangen door die tussen robots en de bestuurders ervan. Charlie Kenton (Hugh Jackman) is zelf een voormalig bokser maar heeft zich op de robots geworpen toen zijn eigen carrière strandde. Met schuldenaren achter zich aan krijgt hij de zorg over zijn uit een eerdere relatie verwekte zoon toegeworpen. Real Steel jat vrijuit van een boksfilm als Rocky en de talloze films over gemankeerde vader-zoonrelaties, …
Lees meer
Prometheus
Prometheus in IMAX 3D is, los van de film zelf, al een bijzondere ervaring. Doordat ik wat verder van het scherm zat dan destijds bij Avatar leidde het 3D-effect in elk geval niet zo enorm af. En door de gemengde ontvangst van de film in de diverse recensies die ik gelezen had waren de verwachtingen al wat bijgesteld. Desondanks viel het tegen. Ridley Scott verdient credits voor zijn poging het Alien-universum uit te rekken en het te voorzien van een visie die tegen alles in gaat waar de films in eerste instantie om leken te draaien. In Prometheus blijkt het …
Lees meer
Chronicle
Aardige variant op het genre ‘jongere-wordt-zich-bewust-van-nieuwe-verkregen-superkrachten-maar-hoe-zet-je-die-verantwoord-in’. In dit geval gaat het om drie vrienden die na een duik in een mysterieus gat in de grond blijken te beschikken over kinetische gaven. Maar het ontbreekt Chronicle nogal aan een spanningsboog. Pas naar het einde toe gaat een en ander escaleren als een van de drie (de nerd..) nogal in ban raakt van zijn dark side. Het handheld perspectief, om duistere redenen neemt de nerd alles in zijn dagelijks leven op, irriteert vooral. Geef mij dan toch maar een stevige tripod en wat wide shots.
Lees meer
Super 8
Het is wel te merken dat Steven Spielberg hier als producent een grote vinger in de pap heeft gehad. Super 8 is in alles een ode aan zijn films uit de periode 1977-1985, als regisseur maar ook als producent, waarin SF- en adventure-elementen gecombineerd worden met jeugdige branie, family values en het leven in smalltime america. Denk Close Encounters of the Third Kind, ET, Poltergeist, Gremlins, The Goonies en Back to the Future. Maar dit is een film van JJ Abrams. Een regisseur met veel talent die ditmaal gekozen heeft een film te maken die volledig de platgetreden paden bewandelt en …
Lees meer
Rollerball
Net als in het oude Rome is het hoofdthema van deze bombastische science-fictionfilm brood en spelen. In een ronde arena met daarin een uit een flipperkast geleende lanceerbaan vechten twee teams, bestaande uit rollerskaters en motorrijders, om een ijzeren bal die ze in een magnetisch gat moeten zien te krijgen. Net als bij de Romeinse gladiatorengevechten is daarbij vrijwel alles geoorloofd. Het publiek komt er in masssale aantallen en over de hele wereld op af. Het is het enige vermaak dat scoort en de spelers worden als goden behandeld. Daarbij worden ze echter niet geacht vragen te stellen of zelf …
Lees meer
Tron Legacy
Ik had al een tijd voorpret gehad over de nieuwe Tronfilm omdat ik met regelmaat naar de heerlijke soundtrack van Daft Punk luister. Als de film dan eindelijk start voelt het direct vertrouwd aan. Wat ik verder ook aan negatiefs zou kunnen zeggen over remakes, sequels, prequels, reimaginings en spin-offs, het feit blijft dat ik genoten heb van Tron Legacy. Het verhaal en de locaties zijn allemaal wat meer aangezet dan in het origineel. Het baanbrekende daarvan zat m vooral in de special effects die voor die tijd werkelijk state of the art waren. De plot zelf was verder nogal …
Lees meer
Melancholia
Ik heb nooit last gehad van depressieve gevoelens. Dat zal de voornaamste reden zijn dat Melancholia me niet echt emotioneel raakte. Het gedrag van Justine (Kirsten Dunst, die wel erg goed is in de hoofdrol) komt vooral vreemd over en ik kon me wel identificeren met Kiefer Sutherland. Visueel is het echter prachtig en als kunstwerk bewonder ik de film ook zeer. Melancholia is verdeeld in 2 helften (en een schitterende magisch-realistische proloog) die voor mij absoluut niet aansluiten. Op de staat van zijn van Justine na dan. In deel 1 gaat het om haar bruiloft en in deel 2 om de …
Lees meer
Rise of the Planet of the Apes
Via traditionele en nieuwe (social media)kanalen wordt er flink gelobbied om Andy Serkis een Oscar te geven voor zijn motion capture acteerwerk in deze laatste variant op de apenplaneetserie. Dat zou dan ook een soort oeuvrewaardering zijn, gezien zijn werk in de LOTR-trilogie, King Kong en TinTin. Het lijkt mij nogal ver gaan om hem die prijs te geven maar de kwaliteiten van het resultaat van zijn creatie, en die van het digitale team, staan als een paal boven water. Sterker nog: het personage Caesar is het interessantste van de hele film. ROTPOTA vertelt het verhaal van hoe het toch …
Lees meer
X-Men: First Class
Verrassend leuke prequel waarin uit de doeken gedaan wordt hoe het allemaal zo gekomen is met Dr. Xavier en zijn X-Men school. Waarom zit ie in een rolstoel, waarom is Magneto zijn aartsvijand maar heeft hij ook een sterke band met de metaalman en hoe zit het eigenlijk met de roots van de blauwe dame Raven/Mystique? Kevin Bacon heeft de grootste lol als bad guy. En wat een traktatie om de nette huisvrouw Betty (January Jones) hier terug te zien als verleidelijke vamp met een zwaartekracht tartend decollete. Heel diepgravend is het allemaal niet en de film is ook minder …
Lees meer
Camera Japan 2011
Het weekend van 22 tm 25 september heb ik 4 dagen in Lantaren/Venster gezeten voor Camera Japan. En net als in 2009 en 2010 heb ik daarvan een verslag geschreven voor 8WEEKLY. Camera Japan heeft duidelijk de stijgende lijn te pakken. Althans wat publiek betreft. Deze zesde editie trok wederom meer bezoekers en de festivallocatie in Lantaren/Venster in Rotterdam zit de organisatie als een vertrouwde jas. Het filmaanbod was dit jaar echter van wisselvallige kwaliteit. Hoewel Camera Japan de positieve kanten van de Japanse cultuur wil benadrukken, kon de organisatie dit jaar niet om de natuur- en nucleaire ramp …
Lees meer
Source Code
Inventieve kruising van het ‘what if’ concept zoals getoond in films als Kieslowski’s Blind Chance, Harold Ramis’ Groundhog Day of Tykwers Lola Rennt, en het realtime principe dat te zien is in bv Timecode van Mike Figgis of Nick of Time van John Badham. Regisseur Duncan Jones toont dit in een Hitchcockiaanse setting van een trein die voortraast richting Chicago, op weg naar een ramp. Het is aan Jake Gyllenhaal om dit te voorkomen, waarbij hij dat voorkomen steeds opnieuw mag proberen. De film boeide me wel en zag er ook prachtig uit, maar toch had ik iets meer verwacht. …
Lees meer
The Adjustment Bureau
Redelijke sci-fi over de jonge politicus David Norris die op weg is naar een senaatszetel en dan de vrouw van zijn dromen tegenkomt. Helaas staat hun samenzijn niet in het levensboek wat voor ze is opgetekend, en dus komen de mannen van het Adjustment Bureau in actie. Deze agenten van het Lot moeten ervoor zorgen dat David haar niet meer ziet. Maar hij is nogal koppig en hij trekt zich weinig aan van een scenario dat door iemand anders is geschreven. De film is een bewerking van het verhaal van Philip K. Dick en in hoeverre dat gevolgd wordt weet …
Lees meer
Monsters
In deze sterke lowbudget mix van science fiction en roadmovie trekken een man en een vrouw dwars door de Infected Zone, een gebied in Noord-Mexico dat belaagd wordt door monsters. Van deze beesten is slechts af en toe een glimp te zien maar het is genoeg om mij ervan te overtuigen dat ze erg voorzichtig moeten zijn. Debuterend regisseur Gareth Edwards richt zich vooral op de relatie tussen fotograaf Andrew Kaulder en de rijke reizigster Sam Wynden. Andrew heeft helemaal geen zin om haar op sleeptouw te nemen maar haar vader staat erop dat zijn dochter veilig wordt thuisgebracht. Een van …
Lees meer
The Island
Om een of andere reden dacht ik dat dit, ondanks dat het een Michael Bay film is, best een leuk zou kunnen worden. Het concept sprak aan: een groep mensen wordt in een strak regime en onder klinische omstandigheden klaargestoomd voor een toekomst op een idyllisch eiland. Dat eiland heeft als enige een leefbaar klimaat na een niet nader genoemde ramp. Maar het blijkt allemaal een leugen. Ze zijn klonen, dubbelgangers van rijkaards die over een levende bron voor lichaamsdelen en organen beschikken. Klonen Lincoln Six-Echo (Ewan McGregor) en Jordan Two-Delta (Scarlett Johansson) weten te ontsnappen, op de hielen gezeten …
Lees meer
Mr Nobody
Het leven bestaat uit keuzes maken. Soms maak je die keuzes bewust en afgewogen, soms doe je het intuïtief of helemaal niet. Voor Nemo geldt hetzelfde maar regisseur Jaco Van Dormael gaat ze allemaal langs en toont voor elke keuze de gevolgen ervan voor zijn hoofdpersoon. Alle mogelijke vertakkingen die zijn leven had kunnen nemen zie ik voor mijn ogen voorbijkomen. Mr Nobody is gestructureerd als een raamvertelling waarin een oude Nemo in 2092 terugblikt op zijn leven tijdens een interview met een journalist. Nemo is de laatste man die zal sterven aan ouderdomsverschijnselen en is als zodanig een zeer …
Lees meer
Ziek
Ik heb vrijdag, zaterdag, zondag en maandag wat ziekjes op de bank gehangen. En lag mn internetverbinding er ook nog eens uit. Dat werd dus films en series kijken. Heb het volgende gezien: The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford: al eerder gezien maar het is zeer de moeite waard om deze fascinerende antiwestern nog eens te bekijken. Traag, zoekend, raadselachtig ook, maar altijd boeiend. Brad Pitt is goed als de laidback Jesse James, die tegelijk lijdt onder een hoge mate van paranoia en een gewelddadig temperament. En Casey Affleck brak glorieus door met zijn rol als …
Lees meer
Predators
Ik had gehoord dat dit een vrij sterke bijdrage was aan de hele Predator-Alien-confrontatie-sequel-serie, maar toch (of juist daardoor) viel Predators wat tegen. Dat begint al doordat Adrien Brody de hoofdrol speelt. Niets kwaads over zijn capaciteiten, maar als met hese stem pratende tough guy is hij gewoon volstrekt niet serieus te nemen. Het begin van de film is wel origineel als de muizen van het kat-en-muisspel letterlijk uit de lucht komen vallen. Net als de spelers weet ik als kijker niet wat er aan de hand is, wat wel verfrissend werkt. Ook de kleine rol van Laurence Fishburne als …
Lees meer
Sunshine
Voordat ik me aan 127 Hours waag eerst een eerdere film van Danny Boyle. De Britse regisseur is van alle markten thuis. Hij lijkt in die zin wel wat op Michael Winterbottom maar Boyle ligt een stuk minder zwaar op de maag. Met Sunshine overspeelt hij echter zijn hand, al ligt dat vooral aan scenarist Alex Garland. De film ziet er prachtig uit, met het gigantische schip Icarus II dat naar de zon reist om de ster een kickstart te geven. De zon speelt de visuele hoofdrol en Boyle leeft zich uit in het tonen van de kracht en intensiteit …
Lees meer