Tag: fantasy
Pagina 2/3
The Hobbit: The Desolation of Smaug
Het is ook niet gauw goed. Zat ik bij de eerste film te klagen dat er in het eerste uur niets gebeurde, bij nummer 2 denk ik geregeld ‘kan het alsjeblieft wat minder allemaal!’ Zeker in IMAX 3D dendert deze lang uitgesponnen roadmovie over je heen. Waarbij de vraag of wel slim was dit verhaal over 3 films uit te smeren eigenlijk niet gesteld hoeft te worden. Hoewel Peter Jackson zich inmiddels ruimschoots bewezen heeft zal hij zichzelf ook geregeld afgevraagd hebben waaraan hij begonnen was. The Hobbit, zowel deel 1 als 2 en naar te verwachten ook deel 3, …
Lees meer
Game of Thrones, seizoen 3
Het tweede seizoen eindigde met een immens leger aan ondoden (white walkers) dat richting de Great Wall en verder naar het zuiden oprukte. Dat leger is seizoen 3 echter nergens in beeld. Pas aan het eind keren ze terug, als een dreiging op de achtergrond die heel Westeros uiteindelijk toch het hoofd zal moeten bieden. Die cliffhanger die een vol seizoen vooruit wijst is typisch Game of Thrones. Er dreigt steeds iets enorms te gebeuren maar ondertussen gaat het vooral over de voorbereidingen daarop. Voorbereidingen die niettemin je volle aandacht eisen want ze vallen als een waterval over je heen. …
Lees meer
Moonrise Kingdom
Deze melancholische eiland-idylle speelt zich af in 1965 maar zoals meestal het geval is bij films van Wes Anderson is dat jaartal in feite volkomen irrelevant. Het universum van de zeer inventieve regisseur is er een dat volkomen bij elkaar gefabuleerd is, zowel qua tijd als plaats. Dat maakt het zo heerlijk erin te duiken. Alles is hier anders en tegelijk kun je je er volkomen mee identificeren omdat Anderson wel precies weet hoever hij kan gaan in zijn fantasie. Net als al zijn andere films is Moonrise Kingdom een film over transities en existentiële fases in het leven van …
Lees meer
L’Ecume des Jours
Bewonderenswaardig is de nieuwe Michel Gondry zeker maar het is teveel. Ik ga ten onder in een overdaad aan fantasie, animatie en (express knullige) special effects. Dit superieur vormgegeven verslag van de vorming en het einde van een relatie intrigeert maar raakt uiteindelijk niet. Dat komt vooral omdat Gondry geen maat weet te houden. De lengte van ruim 2 uur is gewoon te veel. Daarbij komt dat al die charismatische en wonderlijke personages weliswaar heel fijn zijn om naar te kijken maar toch ook wel erg afstandelijk blijven. Wie is die Colin nu precies, wat zit er achter zijn band …
Lees meer
Beasts of the Southern Wild
Het is een wijs meisje, deze Hushpuppy. “Alles in het universum is afhankelijk van elkaar. Als één stukje kapot gaat, al is het het kleinste stukje, gaat het hele universum kapot.” Samen met haar vader Wink woont ze in The Bathtub, een stukje samenleving dat is afgezonderd van de rest van de wereld. De inwoners zijn er één met de natuur maar vechten er ook voortdurend tegen. Overleven en trouw blijven aan je afkomst, dat is de boodschap van Beasts of the Southern Wild. Dat aspect wordt erg sterk uitgewerkt in de film. Het is een soort kruising tussen een kinderfantasiefilm als …
Lees meer
The Hobbit: An Unexpected Journey
De opening van The Hobbit was prima, maar toen ik daarna anderhalf uur naar een groep dwergen, een niet geïnteresseerde Bilbo Baggins en een beminnelijk glimlachende Gandalf had gekeken stond ik bijna op het punt de zaal uit te lopen. ‘Gaat er nou nog wat gebeuren?’ De 3D-bril hielp ook niet echt. Voor mij geldt dat ik vooral afgeleid word door de techniek en niet in het verhaal getrokken, wat toch wel de bedoeling is. Gelukkig kwam het later toch nog goed. Grotendeels dan. Het grootste probleem van dit eerste deel van de beoogde trilogie is dat het lastig meeleven …
Lees meer
Harry Potter and the Half-Blood Prince
Wat geldt voor the Order of the Phoenix geldt nog sterker voor the Half-Blood Prince. De film is nog complexer en donkerder dan zijn voorganger. En ook hier schijnen wat drastische cuts gemaakt te zijn ten aanzien van het boek. Maar dat heb ik ditmaal toch echt niet gelezen, dus ik moet het van de verwikkelingen op het scherm hebben. En die zijn niet altijd goed te volgen of logisch. Er zijn veel verhaallijnen, maar de centrale plot is nogal eenvoudig. Door al die extra lijnen en veel overbodige scenes is de film heel vol zonder dat er echt een …
Lees meer
Harry Potter and the Order of the Phoenix
Ik had mezelf ten doel gesteld eerst de boeken te lezen voordat ik de films ging zien. Dat lukte aanvankelijk goed, maar bij deel 4 heb ik het toch maar opgegeven. Er zit toch echt teveel herhaling in de avonturen van Harry om me steeds opnieuw te boeien. In het geval van the Order of the Phoenix was ik ergens halverwege het boek, dus het begin komt me niet alleen door de herhalende structuur van de films bekend voor. Die order is een club van wizards die zich zorgen maakt over de aanzwellende stroom aan bewijzen dat Voldemort is teruggekeerd. …
Lees meer
John Carter
Hoewel de film tot de grootste flops ooit gerekend schijnt te kunnen worden, bezoekers massaal wegbleven en ook de kritiek niet mals was heb ik uitermate genoten van John Carter, Man from Mars. De belangrijkste plus daarin is de mate waarin de makers de enorme bak aan special effects hebben weten te combineren met een ouderwets aanvoelend avonturenverhaal. Dat zich weliswaar op Mars afspeelt maar elementen uit oude serials (met voorop Flash Gordon), een serie als Frank Buck (waar ik echt voor ging zitten toen ik 12 was) en uiteraard de Indiana Jones films uitstekend weet te vertalen naar deze tijd. …
Lees meer
Stanley Kubrick: The Exhibition + retrospectief
Tussen 21 juni en 9 september besteedt EYE aandacht aan de legendarische regisseur Stanley Kubrick in de vorm van een unieke tentoonstelling en een uitgebreid retrospectief. Ik kijk terug op de carrière van een man die net zo boeiend is door wat hij niet heeft gemaakt als wat wel. ‘If I had my way I would shoot a scene and then go home for a month to think about it‘. Zo luidde Stanley Kubricks antwoord op een vraag van criticus Gene Siskel over hoe lang het duurt om een film te maken die voldoet aan Kubricks eisen. Het is een veelzeggende uitspraak van …
Lees meer
Melancholia
Ik heb nooit last gehad van depressieve gevoelens. Dat zal de voornaamste reden zijn dat Melancholia me niet echt emotioneel raakte. Het gedrag van Justine (Kirsten Dunst, die wel erg goed is in de hoofdrol) komt vooral vreemd over en ik kon me wel identificeren met Kiefer Sutherland. Visueel is het echter prachtig en als kunstwerk bewonder ik de film ook zeer. Melancholia is verdeeld in 2 helften (en een schitterende magisch-realistische proloog) die voor mij absoluut niet aansluiten. Op de staat van zijn van Justine na dan. In deel 1 gaat het om haar bruiloft en in deel 2 om de …
Lees meer
The Golden Compass
Nieuwsgierig geworden door de boeken van Philip Pullman die ik de kast van I zag staan hebben we ons geworpen op de verfilming ervan. Nou ja, van het eerste deel dan. Iets waar ik pas achter kwam toen The Golden Compass afgelopen was. Maar ik zal niet weten hoe het afloopt, of ik moet de boeken gaan lezen. Producent New Line heeft delen 2 en 3 namelijk op de lange baan geschoven na de tegenvallende resultaten van deze eerste film. Dat kwam voor een deel door de controversiele keuzes die gemaakt zijn rond het weglaten van verhaallijnen of …
Lees meer
The Nightmare before Christmas
Ik mocht een kerstfilm uitkiezen en dan wordt het toch al gauw deze animatieklassieker van Henry Selick en Tim Burton. Voor wie m nog nooit gezien heeft moet dit een overweldigende ervaring zijn. Het schitterende artwork en de prachtige stopmotion animatie maakten dit verhaal reeds bij het verschijnen tot een hoogtepunt in het genre. Om steeds maar weer opnieuw te kijken en nieuwe dingen te ontdekken. Overigens wordt deze film overal omschreven als “Tim Burton’s The Nightmare Before Christmas“, terwijl hij toch echt geregisseerd is door Henry Selick. Het oorspronkelijke idee kwam van Burton die grote moeite had producent Disney …
Lees meer
Game of Thrones, seizoen 1
Ik heb wel wat te zeuren over een aantal eenzijdig goede of slechte karakters in deze overweldigende HBO serie, maar dat is peanuts vergeleken bij wat de makers allemaal wel goed doen. Game of Thrones is gebaseerd op George R.R. Martins romancyclus A Song of Ice and Fire. Hierin strijden de individuele koningen van 7 gebieden in het fictieve continent Westeros om de centrale troon. De koningen en de meeste bewoners zijn menselijk, maar Martin stopt ook mythologische figuren in zijn verhaallijn en vermengt met dat met een flinke variatie in goden en afgoden. Elke koning heeft een …
Lees meer
Harry Potter and the Goblet of Fire
Na het sterke Prisoner of Azkaban is dit toch weer een tegenvallende Potter. De film is weliswaar nog donkerder dan nummer 3, waardoor ie voor mij op zich wel interessanter wordt, maar qua plotting, tempo en vooral samenhang is het een zooitje. Dat ligt niet direct aan het boek. Dat vond ik weliswaar minder interessant dan de Prisoner of Azkaban, maar er waren genoeg interessante verhaallijnen en verbindende stukken tussen alle hectiek om me bij de les te houden. Alles draait om het Triwizard Tournament, waaraan Harry deelneemt. Maar dat toernooi is een kapstok waar een overdaad aan subplotjes aan …
Lees meer
Mr Nobody
Het leven bestaat uit keuzes maken. Soms maak je die keuzes bewust en afgewogen, soms doe je het intuïtief of helemaal niet. Voor Nemo geldt hetzelfde maar regisseur Jaco Van Dormael gaat ze allemaal langs en toont voor elke keuze de gevolgen ervan voor zijn hoofdpersoon. Alle mogelijke vertakkingen die zijn leven had kunnen nemen zie ik voor mijn ogen voorbijkomen. Mr Nobody is gestructureerd als een raamvertelling waarin een oude Nemo in 2092 terugblikt op zijn leven tijdens een interview met een journalist. Nemo is de laatste man die zal sterven aan ouderdomsverschijnselen en is als zodanig een zeer …
Lees meer
Excalibur
Het was alweer een hele tijd geleden dat ik deze verfilming van de Arthurlegende zag. En ik was vergeten wat een vreemde onevenwichtige film het eigenlijk is. Dat komt vooral doordat regisseur John Boorman teveel wilde met zijn project. Uiteraard recht doen aan de uitgebreide vertelling van de legende, compleet met alle personages: Arthur, Uther Pendragon, Merlijn, Morgana, Lancelot, Guinevere, Gawain, Perceval, Mordred, en zo gaat het nog even verder. Daarbij komt dat elk personage voortdurend onverwachte keuzes maakt en acties doet waardoor het veel moeite kost alles te blijven volgen. Boorman besteed veel tijd aan sfeer, kostuums en setdesign …
Lees meer
Where The Wild Things Are
Ik kende het prentenboek van Maurice Sendak wel maar heb het nooit ingekeken. Hoeft ook niet. De tekeningen van Max en zijn monsters zijn zo iconisch dat ze sinds de verschijning in 1963 overal in de wereld opduiken. Een jongen die in een wolvenpak rondloopt, ontsnapt in zijn fantasie en daar vrienden maakt met een wanordelijke groep lieve monsters op zoek naar een leider, is nou eenmaal een heel aansprekend beeld. In de verfilming van het boek blijft regisseur Spike Jonze dichtbij het bronmateriaal. Maar omdat het verhaal in het boek nogal kort is (zo’n 300 woorden) hebben hij en …
Lees meer
Synecdoche, New York
Een fascinerende maar vooral frustrerende film. Philip Seymour Hoffman is een neurotische regisseur van een gezelschap in Schenectady NY. Deze Caden Cotard is niet echt heel gelukkig met zijn leven maar hij slaat zich er zo goed en kwaad als het kan doorheen. In het begin van de film woont hij samen met vrouw en dochter in een wat afgeleefd huis en tracht zijn theater een stapje verder te brengen. Deze start is vrij conventioneel te noemen. Maar omdat dit een film is van Charlie Kaufmann blijft het niet bij deze zoektocht naar bescheiden geluk. Kaufmann maakt een epos over …
Lees meer
Alice in Wonderland
Naar deze verfilming van Lewis Carroll’s wereldberoemde boeken door wat toch wel de meest fantasierijke (ok, met Terry Gilliam dan) regisseur mag heten werd wereldwijd reikhalzend uitgekeken. De combinatie van Carrolls droomwereld en Burtons visuele flair moest wel vuurwerk opleveren. Maar toch is er ergens iets misgegaan. Ik heb er wel van genoten tot op zekere hoogte, het is net een levend schilderij waarin van alles te ontdekken is (net als Avatar in feite), maar emotioneel wordt ik nauwelijks geraakt. Er had zoveel meer ingezeten. Of niet natuurlijk. Zo komt 8W-collega Anouk Werensteijn tot de conclusie dat een …
Lees meer
The Fall
Visueel aantrekkelijke maar verder niet echt geslaagde avonturenfilm over een groep fantasiefiguren die op zoek gaan naar de slechte gouverneur Odious omdat die hen allen iets heeft aangedaan. Dit alles wordt uit de doeken gedaan in een raamvertelling. De gewonde stuntman Roy vertelt in een ziekenhuis in Los Angeles in de jaren 20 het avontuur aan Alexandria, een meisje dat zich verveelt als ze ronddwaalt met haar gebroken arm. Regisseur Tarsem Singh houdt wel van surrealistische filmbeelden. Het doet denken aan de schilderijen van Salvador Dali, en de film kan als een kruising tussen The Princess Bride en The English …
Lees meer
Stardust
Verfilming van de gelijknamige fantasyroman van Neil Gaiman over een magische wereld die naast de echte bestaat, slechts gescheiden door een muur. Stardust is een lieve film, in de stijl van Narnia en The Princess Bride, waar het meer om de romance en sfeer gaat dan om veldslagen en allerlei mythische figuren. Mooi gemaakt, met prachtige locatie-opnames en een sterke rolbezetting. De rol van Robert De Niro als homopiraat (!) is wat overdreven, maar wel grappig. Mark Strong werd hier al (3 jaar geleden) als bad guy getypecast, en gezien zijn …
Lees meer
Pan’s Labyrinth
Ook aan deze veelbesproken en gelauwerde film kwam ik niet eerder toe. De verwachtingen waren hooggespannen en dat zal de oorzaak zijn dat het iets tegenviel. De verhalen van het meisje dat, a la Alice in Wonderland, afdaalt in het ondergrondse en daar in aanraking komt met een faun die in haar de reïncarnatie ziet van de jonggestorven prinses van de onderwereld staat voor mij los van dat van de aanhangers van Franco die in een afgelegen gebied strijden tegen de communisten/guerilla’s. De mix van horror, fantasy en drama wordt nooit een geheel. De strijd in het bos voelt, ondanks …
Lees meer
Fantastic Mr. Fox
Het tijdrovende proces dat stop-motion animatie heet, doet het in deze door CGI gedomineerde wereld nog steeds goed. Veel filmmakers erkennen de bijzondere kwaliteiten ervan en weten dat het handwerk dat erin gestopt wordt, zich uitbetaalt. Dat Wes Anderson er zich nu op werpt, is gezien zijn eerdere films eigenlijk logisch. Maar hij bereikt er nog meer mee dan alleen de meerwaarde van het genre: met Fantastic Mr. Fox weet hij zijn carrière weer nieuw elan te geven. Het is een opvallende trend dit jaar: films voor een volwassen publiek die gebaseerd zijn op kinderliteratuur. Na Spike Jonzes Where the Wild Things Are en Tim …
Lees meer