Tag: 2014
Pagina 3/3
Edge of Tomorrow
Origineel mengsel van Groundhog Day en sf-actiefilms als Aliens en Starship Troopers waarin de aarde bedreigd wordt door een alien invasion en alleen Tom Cruise die kan stoppen. De grap is dat hij eerst heel vaak dood moet gaan en na die reboot steeds een beetje beter geschikt is voor zijn missie. Met dat voortdurend sterven van ex-kolonel (nu private) Bill Cage die als marketingman van het leger niet bepaald geschikt is om te vechten en dat ook duidelijk laat weten, hebben Cruise en regisseur Doug Liman me al voor hen gewonnen. ‘On your feet, maggot!‘ Met die aansporing wordt Cruise steeds wakker gemaakt en …
Lees meer
Gone Girl
Ik vind het soms jammer dat David Fincher alleen nog bewerkingen doet. Hij vertelt in interviews over zijn werk als een ambacht. Doe gewoon alles volgens het boekje, werk zeer professioneel en dan komt het allemaal goed. Daarbij is het vermijden van risico’s het allerbelangrijkste. Een belangrijke regel in Hollywood om die risico’s te mijden is werken op basis van bestaand materiaal, een boek meestal. Een boek dat zichzelf bewezen heeft en dat de makers al van een gegarandeerde kijkersschare voorziet voordat de eerste take is gedraaid. In het geval van Gillian Flynn’s Gone Girl is dat zeker niet anders. …
Lees meer
Winter Sleep
De nieuwe film van Nuri Bilge Ceylan is uitputtend lang en ik heb meerdere malen de neiging om de regisseur een zetje te geven, maar door de ijzersterke dialogen en zijn genadeloze maar liefdevolle kijk op zijn personages weet hij me toch telkens weer te grijpen. Aydin is een gepensioneerd acteur die zich met zijn jonge vrouw en zus heeft teruggetrokken in zijn in een rots uitgehouwen hotel, diep in de binnenlanden van Turkije. Dit is Cappadocië, de wonderbaarlijke streek vol geërodeerd natuurschoon waar de mens zich niettemin naar voren duwt door nederzettingen te bouwen en overal rotzooi achter te laten. …
Lees meer
Camera Japan 2014
Ik beschouw mezelf als een vast bezoeker van Camera Japan, maar de laatste twee jaar komt er toch wat de klad in. In 2013 ben ik helemaal niet geweest en dit jaar kon ik me pas op vrijdag zetten tot een duik in het programma en bleef de oogst beperkt tot 4 films. Deels kwam dat door overmacht. Voor zaterdagavond had ik 2 films in de planning staan maar de eerste (Fuku-chan) bleek uitverkocht en voor de tweede (The Snow White Murder Case) had ik een ticket maar omdat de regen inmiddels met bakken naar beneden kwam en ik al …
Lees meer
Clouds of Sils Maria
De trailer zag er al veelbelovend uit en de film maakt dat ook waar. Clouds of Sils Maria is een spiegelpaleis van een film waarin verhaallijnen tegenover elkaar staan en naar elkaar verwijzen en referenties alle kanten uit gaan. Binnen de ene verhaallijn, naar de andere maar ook naar de echte levens van de acteurs en de regisseur. Regisseur Olivier Assayas schreef ooit Rendez-Vous (1985), de film die Juliette Binoche op de kaart zette. Hier speelt Binoche de geslaagde actrice Maria Enders die 20 jaar na haar debuutfilm Maloja Snake gevraagd wordt om die film nog eens over te doen, maar dan in de …
Lees meer
Blue Ruin
De wraakfilm is een klassiek genre en al vele malen gedaan in de filmgeschiedenis. Maar de variant in Blue Ruin is toch wel een heel bijzondere. Dat komt vooral omdat degene die de wraak moet uitvoeren daar helemaal niet geschikt voor lijkt. Ook die ongeschiktheid is in eerste instantie niet origineel. Denk bv aan films als Abel Ferrara’s MS. 45 of The Brave One van Neil Jordan, waarin de wraaknemer een vrouw is. Maar hoewel die vrouwen wat opzij moeten zetten om die wraak uit te kunnen voeren worden ze er allengs beter in. In Blue Ruin niet. Hier is in eerste instantie ook …
Lees meer
A Most Wanted Man
Het overlijden van Philip Seymour Hoffman werpt een flinke schaduw op zijn laatste films. Hij is er niet meer maar als je naar hem kijkt in zijn rollen is dat moeilijk te geloven. In A Most Wanted Man is hij weer op zijn best. Wars van enige ijdelheid of bravoure, kettingrokend en gezegend met een uiterst intrigerend accent (een Amerikaanse acteur speelt een Duitse agent van de geheime dienst die weer met een Brits-Duits accent praat) zet hij een kroon op een indrukwekkende carriere. Het is goed dat Anton Corbijn een spionageroman van John Le Carre als bron heeft genomen. …
Lees meer
Noah
Ik ken het verhaal van Noah zoals vrijwel iedereen het kent. Noah ontvangt een boodschap van God dat hij een ark moet bouwen waarmee hij het dierenrijk kan redden als de zondvloed over de aarde uitgestort wordt. De mens heeft er een potje van gemaakt, vandaar. Maar hoe het zat met Noah zelf en zijn gezin wist ik niet meer. Er moesten mensen overleven, de mensheid moest immer verder kunnen gaan, maar ik had geen idee wie die kickstart zou geven. Noah zelf, 600 jaar inmiddels, in elk geval niet. De film schetst een scenario met drie zonen waarvan alleen de …
Lees meer
Captain America: The Winter Soldier
Als personage is Captain America de saaiste superheld die er bestaat. Maar hij is wel goed in het representeren van iets. In dit geval klassieke waarden als eerlijkheid, onbaatzuchtigheid, zelfopoffering en de kracht van het individu. Een individu dat in deze tweede Captain America film het onderspit dreigt te delven tegen de alziende en afschrikwekkende Big-Brotherkrachten van SHIELD. Na de laatste Avengersfilm leek dit clubje superhelden op een dood spoor te komen. Alles was daarin al getoond en alle helden hadden hun moment of glory gehad. Hoe verder? Captain America: The Winter Soldier weet echter een mooie nieuwe twist aan …
Lees meer
Boyhood
Magisch. Dat is toch het woord dat te binnen schiet. Boyhood gaat over het leven van gewone mensen, met alledaagse beslommeringen en gesprekken, en toch is het een magische film. Dat komt omdat je die gewone mensen voor je ogen ouder ziet worden. Het ene moment is Mason zes jaar oud en dan ineens is het een jaar later. Ook zusje Samantha, moeder Olivia en vader Mason sr. zijn weer een jaartje ouder. Toch is die overgang nooit abrupt. Door de montage voelt het altijd organisch aan, en je zit vaak al even in de scene voordat je door hebt waar …
Lees meer
Magic in the Moonlight
Vragen om diepgang, een kritische blik of een nieuwe visie op relaties van de oude meester Woody Allen is wat veel gevraagd. Dat is het in feite al sinds Crimes and Misdemeanors in 1989 en Husbands en Wives uit 1992. Met uitzondering van Match Point en, in mindere mate, Blue Jasmine, vervalt Woody steeds weer in zijn lichtvoetige niets-aan-de-hand-romances die weliswaar niet vervelend zijn maar waarvan er ook dertien in een dozijn passen. Een Woody dozijn, dat wel. Hij blijft toch uniek in de manier waarop hij het verhaal vertelt. Magic in the Moonlight is meer van …
Lees meer
Dawn of the Planet of the Apes
De openingscredits, waarin in hypertempo wordt uiteengezet hoe de apen zo intelligent werden en de mensheid vrijwel ten onder ging, zijn flink bombastisch. Maar het vervolg is opvallend subtiel en eenvoudig qua plot en locatie. Iets te wellicht. Iets meer vaart was wel prettig geweest. Niettemin, een sterk vervolg op Rise of the Planet of the Apes. Het is tien jaar na de virusuitbraak in de vorige film. De overlevende apen hebben zich teruggetrokken in Muir Woods en de mensen in de binnenstad van San Francisco. De apen staan hier niet slechts tegenover de mensen. De plot weeft op …
Lees meer
USA 2014: Washington, Oregon en Californie
Het verslag van onze USA-reis 2014 door drie onder elkaar liggende staten en een stukje Nevada. Drie weken, landend in Seattle en vervolgens op slingerende wijze langs steden, natuurparken en steeds veranderende landschappen naar San Francisco. Het was machtig mooi. Dag 1: een lange vlucht en onze allereerste AirBNB Na 10 uur vliegen en een zachte landing op SEATAC airport zijn we terug in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Het land waar we beiden vaker zijn geweest, maar pas een keer eerder samen. Dat was een week in New York en Philadelphia, waarbij Irene het grootste deel van de …
Lees meer
Godzilla
Ergens is er toch was misgegaan in het traject van kleine monsterfilm naar grote monsterfilm van regisseur Gareth Edwards. Monsters maakte hij zelf met een kleine crew en een budget van 500.000 dollar. Hollywood took notice, gaf hem een zak met geld (160.000.000 dollar!!) en ziedaar: Godzilla. Die enorme sprong wil niet zeggen dat het onmogelijk is om vroeg in je carrière een sterke bigbudgetfilm te maken. Maar goede voorbeelden zijn zeldzaam. Edwards is vast door het vuur gegaan voor al zijn ideeën maar in zo’n enorm project zijn de tegenkrachten ook groot. Zo is er vaak een batterij scriptwriters …
Lees meer
True Detective, seizoen 1
Het veel geprezen eerste seizoen van True Detective is inderdaad fantastisch. Door de nihilistische en naargeestige sfeer, de wisselende perspectieven en het schuiven met de chronologie maar vooral ook door de twee leads. De zoektocht naar de moordenaar van de aan een boom vastgebonden prostituee Dora Kelly Lange blijkt slechts een aanleiding om diep in de psyche van de twee detectives te duiken, die betrokken zijn bij dat onderzoek. Beiden hebben issues, al zijn die heel verschillend van aard. Martin Hart (Woody Harrelson) blijkt een naar fatsoen strevende maar voortdurend falende family man. Rusty Cohle (een onwaarschijnlijk goede Matthew McConaughey) is …
Lees meer
Starred Up
In dit harde en rauwe gevangenisdrama krijgt het begrip vader-zoonrelatie een geheel nieuwe betekenis. Beiden zitten namelijk in de gevangenis. Dezelfde gevangenis. Vader Neville zit er al jaren en komt er, volgens eigen zeggen, ook nooit meer uit. Zoon Eric wordt overgeplaatst vanuit een jeugdgevangenis omdat hij daar niet meer te handhaven was. We komen er al snel achter waarom. Als hij zijn cel in gaat is het eerste wat hij doet een snijwapen maken van zijn scheermes en een tandenborstel. Daarna is het zaak om zo snel mogelijk aan iedereen te laten merken dat er met hem niet te spotten …
Lees meer
De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween
Deze verfilming van het gelijknamige boek lijdt aan hetzelfde euvel als Anni felici, meer nog zelfs. De nostalgie en het suikergehalte zijn zo hoog dat ik verlang naar een ongeluk of een echt dramatische scene. Nu kabbelt deze roadmovie een beetje voort, op weg naar een zo mogelijk nog zoeter einde. De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween doet vaak denken aan Forrest Gump, in de manier waarop de hoofdpersoon als een soort waarnemer van zijn eigen leven de meest wonderlijke dingen mee maakt. De leegheid van het landschap en de volksaard van de flegmatieke Zweden geven …
Lees meer
All is lost
Die titel zegt veel. All is ook lost als ik de monoloog van Robert Redford aan het begin van de film hoor. Maar hoe is dat zo gekomen? Die drijvende container waarmee de solozeiler Redford ergens midden op de Pacific in aanraking komt is er in elk geval maar ten dele schuld aan. Er wordt nauwelijks gesproken in All is lost. Logisch, de man is nou eenmaal alleen, maar het heeft een enorme impact op de film. Ik zit direct met hem op die zeilboot en Redford kruipt als het ware in m’n hoofd. Hij heeft voortdurend een blik in …
Lees meer
Snowpiercer
Runaway Train met Koreanen. Ik vond m toch wat tegenvallen. Wat Runaway Train zo sterk maakte is de nadruk op het fysiek afzien in de kou en de intense haat die Manny (Jon Voigt) overeind houdt. Hoe verwerpelijk zijn personage ook is, hij sleept je mee tot het bittere einde. In vergelijking daarmee heeft Snowpiercer toch wel wat vrijblijvends. Ik heb al eerder over closed location films gehad bij Dredd en The Raid, en dat werkt vaak heel goed. De opmars van de held of een groepje helden naar hun noodlot of verlossing, bovenin een gebouw of voorin een trein, is een eenvoudige …
Lees meer
House of Cards, seizoen 2
Hoe indrukwekkend ook, ik heb wel wat kritiek op het 2e seizoen van deze machtig mooie serie. Voor niet ingewijden is het namelijk wel erg complex allemaal. In het tweede seizoen probeert House of Cards nog meer borden in de lucht ten houden dan het eerste. Er zijn persoonlijke verhalen en intiem leed, er zijn zakelijke belangen op micro-, meso- en macroschaal, er zijn politieke intriges op lokaal, regionaal, landelijk en wereldniveau en er zijn verwikkelingen waarin al die werelden elkaar raken en wederzijds beïnvloeden. Van Chinese zakelijke delegaties die casino’s bezoeken om politieke geldsteun wit te wassen tot hackers …
Lees meer
The Grand Budapest Hotel
Misschien nog wel beter dan al die andere toppers van Wes Anderson. Rushmore blijft mijn favoriet maar deze komt dichtbij. Zoals altijd creëert Anderson een volledig kunstmatig universum dat toch volledig echt aan doet. Hij neemt zijn wereld volstrekt serieus waardoor je er als kijker gemakkelijk in mee kan gaan. Ditmaal is dit een fictief Oost-Europees land, in de jaren 30. Ik moest steeds denken aan het Syldavie van Herge, in het Kuifje album de Scepter van Ottokar. Anderson gaat ver in zijn kunstmatigheid en balanceert soms op de grens van slapstick, maar hij gaat er nooit overheen. Veel van …
Lees meer
Ping Pong Summer
Voor het IFFR had ik dit jaar helaas geen tijd. Te druk met werk en studie. Het bleef bij deze, op eerste zaterdag, en bij de slotfilm. Van Ping Pong Summer had ik op basis van de synopsis goede verwachtingen maar het viel bitter tegen. Het bleek een 80’s film a la John Hughes maar dan zonder humor, drama of een goed verhaal. Ik zal de clou wel gemist hebben maar het was gewoon vervelend. Plotgewijs lijkt het wat op The Karate Kid en verwijzingen zijn er ook, maar PPS mist het hart en de slimheid van de illustere voorganger. Susan …
Lees meer