Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: 2014

Pagina 2/3

Inherent Vice

Ik snap het idee dat je vooral mee moet gaan met de zoektocht van Larry ‘Doc’ Sportello en je niet teveel moet laten leiden door logica. Die is er namelijk niet. Inherent Vice heeft wel de flamboyante stijl maar de coherentie en spanningsboog die Boogie Nights (de vergelijkbare film uit zijn oeuvre wat mij betreft) tot zo’n ijzersterke film maakten ontbreekt. Begrijp me niet verkeerd, Inherent Vice is een sterk geacteerde en lekker overdadige pastiche waarin veel te genieten valt. Joaquin Phoenix met volle bakkebaarden is een feest om te zien en de film zit vol prachtige momenten. Maar er ontbreekt dus ook …

Lees meer

John Wick

Dat dit een relaunch is van zowel de actieheldcarrière van Keanu Reeves als van het wraakfilmgenre, zoals in een aantal media wordt beweerd, gaat wat ver. Maar de eenvoud waarmee John Wick op pad gaat en tegenstanders systematisch uit de weg ruimt heeft wel wat. Wick is een hitman die met pensioen is maar nog een keer, voor hemzelf en niet voor een opdrachtgever, een klus moet doen. Dat is natuurlijk een cliché van jewelste maar het leuke van John Wick is dat de film zich daar ook bewust van lijkt. Deze John woont in een modernistische villa  zonder veel leven erin, …

Lees meer

Whiplash

Je hoeft geen liefhebber van jazz te zijn om van Whiplash te kunnen genieten. Een beetje drumkennis helpt maar als leek heb je ook wel door wat een waanzinnige performance de jonge Andrew Neiman (Miles Teller) in zijn eindsolo geeft. Het is een catharsis waarin hij alle frustratie van zich af slaat terwijl zijn mentor en nemesis Terence Fletcher (J.K. Simmons) toekijkt. Met een mengeling van weerzin, ongeloof en bewondering. Om op dit punt te komen heeft Fletcher Andrew uitgewrongen tot op het bot. Niet in het minst omdat Andrew zich ook uit lààt wringen. Hij is bereid om zeer …

Lees meer

Birdman

Virtuoos. Dat is het woord dat bij me opkomt. Nu kan dat woord ook een negatieve lading hebben, als de virtuositeit dreigt te ontaarden in ‘art for art’s sake‘ en ‘style over substance‘. Alsof de regisseur net wat teveel wil laten zien wat hij allemaal kan. Alejandro Iñárritu helt daar in al zijn films gevaarlijk naar over, maar Birdman is absoluut een uitzondering. Alles is virtuoos hier, van camerawerk en acteren tot aan het vlijmscherpe script en de subtiele special effects. Maar de virtuositeit staat in dienst van de film en dat levert een onvergetelijke ervaring op. Riggan Thomson (Michael Keaton) was Birdman, …

Lees meer

Aanmodderfakker

Ik heb meerdere malen hardop gelachen bij de avonturen van deze aanmodderfakker en het is ook een sterk thema voor een film. Een thema dat in de vorm van slackerfilms al flink uitgediept is in Amerikaanse cinema. In Nederland is het weinig gedaan. Gijs Naber heeft dat lethargische wel in zich en dat diept hij hier flink uit. Toch blijf ik met een onbevredigd gevoel achter. Dat Thijs nu toch eindelijk eens in actie moet komen en wat van zijn 32-jarige leven moet maken is nogal een voor de hand liggende boodschap. Het einde kun je dus van verre aan zien komen. De …

Lees meer

Mr. Turner

Mike Leigh doet een prijzenswaardige poging om een atypische biopic te maken maar het resultaat is helaas een beetje als ‘watching paint dry‘. Het is aan het realistische tijdsbeeld, het schilderachtige camerawerk en de uitzonderlijke sterke acteerprestatie van Timothy Spall te danken dat ik wakker blijf. Mr. Turner gaat over de laatste 25 jaar van de legendarische landschapschilder, al wordt er nergens een tijdsaanduiding gegeven. Het is dat je hem voor je ogen ouder en excentrieker ziet worden, anders had het net zo goed een periode van slechts een paar jaar kunnen zijn. Er gebeurt nauwelijks iets in de film. J.M.W. Turner was tijdens zijn leven …

Lees meer

The Double

En dan was er nog die andere dubbelgangerfilm van 2014. The Double deelt wat elementen met Enemy, de ander als betere/socialere/geslaagdere versie van jezelf bijvoorbeeld, maar is toch een heel andere film. Deze bewerking van een verhaal van Fjodor Dostojevski is veel romantischer maar in zekere zin net zo donker. Simon James (Jesse Eisenberg) is een teruggetrokken nietszeggend type dat in een Kafkaeske wereld leeft en werkt. Tijd en plaats zijn volstrekt onduidelijk. Privacy is ver te zoeken, net als logica, en het meisje van zijn dromen is al net zo alleen als hijzelf. Zijn naam vergeten mensen direct en hij …

Lees meer

Guardians of the Galaxy

Van de drie grote superheldenfilms die ik het afgelopen jaar heb gezien is Guardians of the Galaxy toch wel de leukste. Zeker de luchtigste. X-Men: Days of Future Past en Captain America: The Winter Soldier zijn als actiespektakel minstens zo goed maar die films missen de lichte touch van dit samengeraapte zootje. Vergelijkingen met Star Wars (en rip-offs als Star Crash) liggen voor de hand. Peter Quill lijkt rechtstreeks gemodelleerd op Han Solo, al combineert GotG de personages van Han en Luke in een figuur dat zowel heldhaftig …

Lees meer

Maps to the Stars

Een film die je vanaf het begin pakt, nooit saai is en vol sterk acteerwerk zit. Maar ook een film die je volledig in verwarring achter laat. Waar ging dit nou eigenlijk over? Net als in David Lynch’ Mulholland Drive arriveert een jonge nieuwsgierige vrouw uit een gat ergens in de VS in Hollywood, niet wetend wat haar daar te wachten staat. Maar waar Naomi Watts in MD lang naïef blijft en overweldigd is door alles wat ze ziet lijkt Mia Wasikowska in Maps to the Stars toch echt een plan te hebben. Een plan dat te maken heeft met haar uitdrijving uit …

Lees meer

The Maze Runner

Gooi een flinke scheut Lord of the Flies, wat van het ingenieuze labyrinth uit Cube en de strijd onder jongeren uit The Hunger Games op een hoop en je hebt het aardige The Maze Runner. Niets nieuws dus maar wel een prima genrefilm onder de flinke stroom aan Young Adult die de laatste jaren uit Hollywood komt. The Maze Runner heeft een simpeler aanpak dan het grote voorbeeld The Hunger Games. In die laatste wordt een post-apocalyptische samenleving geschapen die volledig in dienst staat van de strijd in de arena door de jongeren. Daarbij is een flinke dosis maatschappijkritiek …

Lees meer

The Hobbit: The Battle of the Five Armies

Peter Jackson heeft geluisterd naar mijn klachten over deel 1 en deel 2. Daar had ik echt het gevoel dat het niet opschoot en kon ik die dwergen en Bilbo wel een schop onder hun kont geven terwijl ik ze toe riep: ‘Ga die berg bezetten, versla die draak en reclaim je kingdom. En vlug een beetje!’ Echt vlug gaat het nog steeds niet, maar er is in elk geval genoeg te beleven totdat het zover is. Tijdens het kijken was ik wel hardop aan het nadenken: 5 legers? Maar …

Lees meer

Under the Skin

De verwachtingen waren nogal opgeklopt dus de ervaring zelf moest wel teleurstellen. Dat komt denk ik vooral omdat dit typisch een film is die om nabespreking en analyse schreeuwt en laat ik daar nou net niet aan toegekomen zijn. Nu blijft het een film die mythische pretenties heeft maar ze niet helemaal waar maakt. Althans niet zonder dat benodigde gereflecteer. Het mooie camerawerk en de ijzingwekkende muziek van Mica Levi blijven me echter wel bij. Under the Skin is losjes gebaseerd op het gelijknamige boek van Michel Faber. Maar waar je in het boek pas na verloop van tijd achter de identiteit …

Lees meer

Game of Thrones, seizoen 4

Over seizoen 3 zei ik dat er een dodenleger was dat al aan het einde van seizoen 2 was aangekondigd, maar daarna eigenlijk niet meer te zien was. In dit 4e seizoen is dat nog steeds zo. Als ‘the evil that is growing in the dark‘, een zin die zo vaak in Lord of the Rings te horen was, is het steeds stilletjes aanwezig, zonder concreet in beeld te zijn. Het kwaad dat in de coulissen wacht totdat het juiste moment is aangebroken, is een krachtig stijlmiddel. Maar het kan …

Lees meer

Watching the Nachtwacht

Het blijft toch fascinerend. Dat gekrioel voor de Nachtwacht waarin elke kijker vecht voor een rustig plekje om alleen te zijn met het beroemdste schilderij van Nederland. Gelukkig is het groot dus er is ruimte voor allemaal. Het is mooi om te zien hoe veel mensen aan de slag gaan met de uitlegkaarten die verstrekt worden, maar het fotograferen van Rembrandts schutterstuk en van andere kunstwerken in een museum heb ik nooit begrepen. ‘I was there’, ok. Maar dan moet je er op z’n minst een selfie van maken. Het schilderij zelf en de andere duizenden collectiestukken zijn in hoge …

Lees meer

In Order of Disappearance

Brave ‘burger van het jaar’ Nils Dickman is sneeuwruimer in een afgelegen dorp in Noorwegen. Hij is net getooid met zijn eretitel en maakt zich op voor een mooi jaar. Maar dan hoort hij dat zijn zoon is aangetroffen met een overdosis heroine in zijn lijf. Nils gelooft er niet in, zijn zoon was niet verslaafd, en gaat op onderzoek uit. Eigenhandig werkt hij zich door de rangen heen van de criminele bende die er verantwoordelijk voor is. Hij slaagt erin om de schuld van de doden in de schoenen van een concurrerende bende Serven te schuiven en dan loopt …

Lees meer

The Voices

In deze horrorcomedie heeft Jerry nogal moeite om vrienden te maken in het industriestadje Milton. Gelukkig heeft hij een kat en een hond om mee te praten. Jerry heeft een nogal traumatische jeugd gehad en is daardoor een beetje labiel. Tegelijk grijnst hij voortdurend en is in feite een prima jongen. Hij is al een tijdje stopt met zijn medicijnen en dat gaat zijn tol eisen. Als hij min of meer per ongeluk en aangespoord door zijn kat zijn mooie collega Fiona om zeep helpt, gaat het van kwaad tot erger. The Voices doet denken het werk van Tim Burton …

Lees meer

I Origins

PHD-student en wetenschapper Ian Gray (Michael Pitt, Boardwalk Empire, Seven Psychopaths), gaat twijfelen aan zijn theoretische kader als hij geconfronteerd wordt met toevalligheden en verbindingen die niet te verklaren zijn. Uiteindelijk kan hij zelfs het bestaan van reïncarnatie niet meer uitsluiten. De I uit de titel is het oog waarnaar hij onderzoek doet. Ogen moet ik zeggen, talloze ogen. Alleen al het in beeld brengen van al die verschillende paren maakt deze film de moeite waard. Cahill weet een gevoel van verwondering te creëren waarbij je als kijker veel ruimte krijgt om je eigen conclusies te trekken. Een …

Lees meer

Cold in July

Michael C Hall is hier ver verwijderd van de amaibele maar ook psychopatische serial killer in Dexter. Hij is familieman Richard Dane, die met een matje in de nek en een snor in een slaperig Texaans stadje, anno 1989, als zelfstandig lijstenmaker werkt. Als hij op een nacht gewekt wordt door zijn vrouw die in een geluid hoort in de kamer, gaat hij er trillend op af. Met een vers geladen pistool in de hand en eigenlijk geen idee hoe dat te gebruiken. Als het af gaat en hij de indringer doodt lijkt alles al snel in kannen en …

Lees meer

Nightcrawler

Van de twee kemphanen uit The Sweet Smell of Succes kun je zeggen dat ze vilein, egoïstisch en nietsontziend zijn, maar Jake Gyllenhaal’s Louis Bloom is een regelrechte psychopaat. Iets dat hem overigens flink van pas komt bij zijn nieuw gevonden werk. Louis Bloom leeft vooral ’s nachts en heeft weinig respect voor zijn eigen lichaam. Dat is ook wel te zien aan zijn magere gestalte, holle ogen en een constant starende blik. Als hij op een nacht bij een auto-ongeluk stopt en daar een cameracrew de slachtoffers ziet filmen, liefst zo close mogelijk, is hij ‘hooked’. Hij …

Lees meer

Interstellar

Ik moest tijdens het kijken (voor de hand liggend nogal) steeds denken aan 2001, A Space Odyssey. Maar waar daarin de mensheid vooruit geholpen wordt door een buitenaardse intelligente entiteit, in de vorm van een zwarte monoliet, is dat hier de mens zelf. Een gewone man die toevallig ook een astronaut is. Zeker toen deze Cooper gekatapulteerd werd richting Gargantua en vervolgens in de kamer van zijn eigen dochter belandde, moest ik denken aan Bowman die zichzelf als oude man in bed ziet liggen. Ook de bombastische (maar toepasselijke) muziek van Hans Zimmer lijkt rechtstreeks te refereren aan ‘Also Sprach …

Lees meer

Camp X-Ray

Nou, die Kristen Stewart maakt wel werk van het afschudden der Twilight veren. Elke keer als ik haar zie is ze totaal anders dan in de film ervoor. In Clouds of Sils Maria is ze een altijd pratende, intelligente en zeer zelfbewuste personal assistant. Maar hier transformeert ze tot een volledig in zichzelf gekeerde vrouw, als een bom die op het punt staat te barsten. Deze Col heeft weinig levenservaring,  is nooit buiten het gat geweest waar ze is geboren en ze is niet in staat om uiting te geven aan haar gevoelens. Ze wil ‘iets’ doen en …

Lees meer

The Well

The Well begint met de mededeling dat we in Oregon zijn, in de nabije toekomst. Nu ben ik daar net geweest en het is een prachtige groene staat met bossen, rivieren en bergen zover je kan zien. Maar het Oregon hier is een woestijn. Dat zet de boel direct op scherp. De film is opgenomen in de Mojave Desert lees ik op IMDB en met wat strategisch geplaatste borden en andere verwijzingen zijn we zo een dikke duizend kilometer noordelijker. In een toekomst waar al jaren geen regen is gevallen. The Well heeft weinig …

Lees meer

X-Men: Days of Future Past

In het meest recente avontuur uit de X-Men saga gaan we terug in de tijd. Niet op dezelfde manier als in First Class (dat ging om de jonge jaren van professor Xavier, antagonist Magneto en Raven/Mystique) maar meer in de lijn van Back to the Future. De X-Men dreigen het onderspit te delven in de strijd tegen door de corrupte regering gestuurde Sentinels, enorme robots die vrijwel onverslaanbaar zijn. Die zijn ontstaan op basis van Mystique’s DNA. Zij kan van vorm veranderen en deze Sentinels nu ook. Mystique vermoordde de uitvinder van de Sentinels, Bolivar Trask (Peter Dinklage uit Lees meer

Leviathan

Ik had de trailer gezien, iets met dronken Russen en een walvis, maar begon toch nogal onvoorbereid aan het verorberen van dit mythische monster. Het was een zware maar voedzame maaltijd, begeleid door veel wodka en waarbij ik af en toe wegdommelde. Nikolai heeft een mooi huis aan de baai, op de plek waar zijn voorouders al woonden. Helemaal zelf gebouwd en met een prachtig uitzicht woont hij daar met zijn vriendin en zoon. Die plek is zo mooi dat de corrupte burgemeester van het dorp vindt dat Nikolai er geen recht op heeft. Deze Vadim heeft Poetineske aspiraties en …

Lees meer